1/1/14

Η αλλαγή της χρονιάς κι ο μικρός MinKollas

Η μαμά έβαλε φέτος στη βασιλόπιτα κέρμα εικοσάρικο δραχμές. Ο Μπαμπάς τής είπε, «Μα το εκλάβω ως μήνυμα;» Εγώ δεν το εξέλαβα ούτε το μήνυμα, ούτε το κέρμα. Το εξέλαβε ο Άι Βασίλης στο κομμάτι του. Το κέρμα. Η μαμά ή δεν ήθελε να χαραμίσει ευρώ για φλουρί ή ήθελε να θυμίζει ότι με τη δραχμή περνάγαμε καλύτερα.

Ο μπαμπάς επέμενε: «Αυτή η πίτα μου θυμίζει το μισθό μου. Το πρώτο κομμάτι το παίρνει το σπίτι, το δεύτερο κομμάτι ο Άι Βασίλης, μετά παίρνουν σειρά για κομμάτι η χρονιά, ο Χριστός, η Παναγία…» Κι έφαγε ένα μπολ φιστίκια.

Χτες το βράδυ με την αλλαγή της χρονιάς δεν παίξαμε 31 με φασόλια όπως πέρσι, αλλά με φακές για να φαίνονται περισσότερα τα λεφτά. Εννοείται, ο μπαμπάς ούτε ν’ ακούσει δεν ήθελε και φέτος για «Πάρτα Όλα».

Ο θείος Γιάννης δεν στενοχωρήθηκε που έχασε στα χαρτιά μισό κιλό φακές. «Συνέβαλα στην τόνωση της ρευστότητας της αγοράς», είπε κι έφαγε μισό κιλό μήλα.

Η δασκάλα στο σχολείο μας είπε για τα εσπεριδοειδή, τα δυτικά φρούτα της εσπέρας. Για να θυμάμαι μερικά η γιαγιά μου τα έβαλε δίπλα στα κόμματα των μεγάλων: το νεράντζι είναι σαν το ΠΑΣΟΚ: ξινό και πικρό. Το πορτοκάλι είναι σαν τον ΣΥΡΙΖΑ: γλυκό και ξινό. Το μανταρίνι είναι σαν τη ΔΗΜΑΡ: γλυκό και πικρό. Το λεμόνι είναι σαν τη ΝΔ: ξινό και ξινό.

Ο κύριος Αντώνης, έσωσε την Ελλάδα και του έδωσαν την προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης για να σώσει και τις άλλες χώρες.