Άει στο διάλογο κι ακόμα παραπέρα

Καλέ μου πελάτη των αγροτών μας, ο διάλογος έχει νόημα να γίνεται πριν πάρει τις αποφάσεις της η Κυβέρνηση, όχι μετά.

Η συμφωνία με την Mercosur συζητιέται εδώ και 26 ολόκληρα χρόνια. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη από τότε που ανέλαβε την Ελλάδα δεν ζήτησε απολύτως τίποτα για να την υπερψηφίσει. Η Ιταλία μετά από διαπραγματεύσεις για να πει “Ναι” εξασφάλισε 10 δισ. € για τους αγρότες της. Η Ελλάδα τι πήρε; Τ’ αρχίδια της Μελόνι. Μέχρι εκεί πάει.

Θα μας έρχονται φτηνά αγροτικά προϊόντα από χώρες όπου χρησιμοποιούνται 52 απαγορευμένα από την ΕΕ φυτοφάρμακα. Ποιοι θ[‘ αρρωστήσουν; Μόνο οι φτωχοί που θα είναι αναγκασμένοι να παίρνουν τη φτηνή ντομάτα.

Ότι θα “κλείσουν το μαγαζί τους” Έλληνες αγρότες, γεωργοί, κτηνοτρόφοι, ψαράδες, μελισσοκόμοι δεν συζητιέται. Σχέδιο Πισσαρίδη, να εξαφανιστεί παντού ο μεσαίος χώρος. Μόνο μεγάλες πολυεθνικές θα έχουν τη γη, τον αέρα και τη θάλασσα. Ολοκληρωτική αγροτική πολιτική από γραφεία πολυεθνικών. Τελικό στάδιο του καπιταλισμού είναι, πέρα από ιμπεριαλισμό, ο σταλινισμός. Ούτε δικαστήρια, ούτε δημοκρατία, ούτε πολιτισμός, ούτε καν στρατός. Μόνο για την αντιμετώπιση του “εσωτερικού κινδύνου”. Το εφαρμόζει ο Τραμπ στις πολιτείες που δε γουστάρει.

4,1 λεπτά του ευρού το αγροτικό ρεύμα στη Γερμανία, 4,2 στην Γαλλία, εμείς με τις ανεμογεννήτριες έχουμε για τους αγρότες υπερδιπλάσια τιμή. Μην ψάξουμε και τις τιμές πετρελαίου.

• Φαραντούρης. Άλλη μια προσωπική επιλογή Τσίπρα με σκοπό να ρίξει τους ανεμόμυλους της Δεξιάς.

• Μιλάμε για τύπο επιτροποδίαιτο, δεξιό. Ο μισθός του ως καθηγητού, ένα μικρό ποσοστό των εσόδων του από τις επιτροπές όπου συμμετείχε δωρεάν φυσικά, αλλά έπαιρνε μια παχυλή. αποζημίωση για κάθε συνεδρίαση.

• Σε πόσες επιτροπές τρούπωσε αυτός ο τύπος; Ευρωπαϊκές, υπουργείων, ταμείων, μόνο αυτές που ανακοίνωσε στο βιογραφικό του σηκώνουν τρίχα κάγκελο. 

• Κομμάτι της προεκλογικής τους καμπάνιας για την Ευρωβουλή ήταν και η τυπική υποψηφιότητά του για πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ. Τα κατάφερε. 

• Μετά όμως, είδε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν τραβάει, όρμησε να πάει στο δεξιό κόμμα της Καρυστιανού, απ’ όπου έφαγε πόρτα, τι να κάνει, χτυπάει τώρα στο ΠΑΣΟΚ, υπομονή, θα ξαναβρεθεί κάποτε και στον φυσικό του χώρο. 

• Αν πάρει κι αυτόν ο Ανδρουλάκης όμως, δεν ξέρει κανείς πού θα στείλει το κόμμα του για σάντουιτς και μπίρες.