Η Ελλάδα κάνει διμέτωπο αγώνα. Αναζητεί και τον δολοφόνο και τον πρωθυπουργό.
Μη βάζεις τον Έλληνα να παλεύει, να διεκδικεί, να διακινδυνεύει την ησυχία του. Μπορεί να σε ψηφίσει μια, αλλά για να τα κάνεις όλα εσύ. Μετά θα φύγει, θα πάει σ’ αυτόν που θα του πει να κάθεται και να μην τον νοιάζει. Και δεν θα τον νοιάζει αυτόν που το 'πε.
Ένας υποτίθεται σχετικός με την επικοινωνία του Τσίπρα είχε πει ότι δεν πειράζει που ο Μητσοτάκης έχει τα ΜΜΕ. “Και στη Χούντα”, είπε, “το καθεστώς είχε τηλεόραση-ραδιόφωνο και όλες οι εφημερίδες έγραφαν υπέρ της, ο λαός όμως ήξερε”. Καλέ μου βλάκα με περικεφαλαία, πόσοι νομίζεις ήταν κατά της Χούντας πρόθυμοι να διακινδυνεύσουν τη ζωή τους για να επανέλθει η Δημοκρατία; Ναι, μετά τον Ιούλιο του ‘74 όλοι έβριζαν τη χούντα, μα είναι εύκολο να είσαι υποστηρικτής της Δημοκρατίας όταν δεν έχεις χούντα.
Εκεί που πηγαίνει η τιμή του ελαιόλαδου μας βλέπω ν’ αγοράζουμε ντενεκέ της γειτονιάς με σαπουνόλαδο από το χωριό να καίει σαν ιώδιο τις αμυγδαλές μας, μην πρηστούν το χειμώνα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου