Σύνταγμα, ώρα να φεύγουμε και πέντε λεπτά ρέστα

Από το Σύνταγμα πέρασαν πολλές χιλιάδες διαδηλωτές. Βάλε και όσους παρακολουθούσαν μέσω διαδικτύου, βάλε και όσους συμμετείχαν στη διαδήλωση βλέποντάς από την τηλεόραση, βάλε και όσους δέχτηκαν βίντεο και φωτογραφίες από κινητά τηλέφωνα παρευρισκομένων, βάλε και κάποιους που δε μπόρεσαν να πάνε, σίγουρα ήταν η μεγαλύτερη συγκέντρωση στην Ελλάδα από τη μετάδοση του τελικού της Γιουροβίζιον. Κι εκεί όλοι αγανακτισμένοι ήταν. Αγάνα-αγάνα κτίζεται η αγγούρι δα μέλι

Πότε μια συγκέντρωση στο Σύνταγμα θεωρείται πετυχημένη; Όταν από εκεί απορρίπτονται οι κλήσεις των κινητών. Δεν αντέχουν οι κεραίες τη φόρτωση, γιατί όποιος πηγαίνει σε μια διαδήλωση το πρώτο που κάνει είναι να πάρει τηλέφωνο καμιά παλιά του γκόμενα μην τυχόν είναι κι αυτή πουθενά εκεί πέρα.

Τι πράμα; Θα πεζοδρομηθεί η Πανεπιστημίου; Μα δεν χρειάζεται να μπούμε σε περιττά έξοδα. Είναι ήδη πεζόδρομος και μάλιστα χωρίς την επάρατη μονιμότητα και χωρίς ωράριο. Δηλαδή πεζόδρομος της εποχής. Και όχι μόνο η Πανεπιστημίου. Σχεδόν καθημερινά γίνονται πεζόδρομοι και η Σταδίου από Κοραή και πάνω και η αρχή της Φιλελλήνων και η Γεωργίου του Α΄ και η Βασιλίσσης Σοφίας από Ηρώδου Αττικού μέχρι Αμαλίας η οποία κι αυτή πεζοδρομείται από την είσοδο του μετρό μέχρι την Πανεπιστημίου. (Εδώ ήρθαμε, πάμε)