Μπαλαδόροι σχολιαστές

Η Μπαρτσελώνα έδειξε πολύ απλά ότι υπάρχει και καλό ποδόσφαιρο. Μας στενοχώρησε όμως γιατί είδαμε μια επιεικώς τερατώδη διαφορά των ελληνικών ομάδων από το καλό ποδόσφαιρο. Και να καταφέρουν κάποτε οι δικές μας ομάδες να παίζουν τέτοια μπάλα μάλλον δε θα ζει κανείς από εμάς, τα παιδιά  και τα εγγόνια μας.

Μετά την ισοφάριση της Μάντσεστερ ένα πλάνο δείχνει τον προπονητή της Μπαρτσελώνα να κάθεται στον πάγκο του σκεφτικός. Γεμάτος σιγουριά ο Θεοφιλόπουλος: «Σκέφτεται τι έφταιξε και δέχτηκαν το γκολ.»

Στο δεύτερο ημίχρονο ο Θεοφιλόπουλος βλέπει το διαιτητή να παρατηρεί παίκτη. Δε χάνει καιρό να μας αποκαλύψει ότι διαιτητής «…σκέφτεται να του δείξει κίτρινη κάρτα». Κι αυτό δεν είναι τίποτα. Μαθαίνουμε ότι ο διαιτητής «…ήθελε να βγάλει τον τελικό χωρίς κάρτα». Ή εισχώρησε στο μυαλό (και) του διαιτητή ή κάποιος του το σφύριξε ή ο ίδιος ο διαιτητής πριν το παιχνίδι του το ομολόγησε. Δε μας έκανε τη χάρη όμως ο Θεοφιλόπουλος να μας «αποκαλύψει» την πηγή του για τις σκέψεις άλλων.

Θυμάμαι παλιά ένα σπίρτο μοναχό σχολιαστή που ξεστόμισε: «Ο διαιτητής έδειξε την κάρτα γιατί υπάρχουν οδηγίες για την προστασία των καλών παικτών από τα σκληρά μαρκαρίσματα». Δηλαδή αν παίρνουν τα πόδια από κάποιο φουκαρά παίκτη που δεν είναι ονομαστός-ακριβός, δεν ενδιαφέρει τη διαιτησία; Επειδή δεν έδωσε καμιά ομάδα πολλά λεφτά από αυτόν και δεν ελπίζει κανείς μάνατερ να τον ξαναπουλήσε αρτιμελή; Προφανώς κάποιος παράγων της πλάκας και της διαιτησίας που διατηρεί καλή σχέση με μάνατζερ παικτών έδωσε αυτή την οδηγία σε κάποιους διαιτητές, οι οποίοι με τη σειρά τους το είπαν στην παρέα σα να μη συμβαίνει τίποτα σε δημοσιογράφους, μετά κυκλοφόρησε το νέο και πάλι βρέθηκε ένας ηλίθιος που θεώρησε σωστό να το αποκαλύψει, όχι όμως για να κατακρίνει τη ρατσιστική αυτή επιχειρηματική τακτική, αλλά θεωρώντας την σωστή.

Με τέτοια μπάλα που παίζουν οι ομάδες μην περιμένει κανείς καλύτερους σχολιαστές.