Ο Γιουνκέρ (Γιούνκερ αμερικανιστί) προτείνει για την Ελλάδα αποκρατικοποιήσεις μοντέλου Ανατολικής Γερμανίας. Δυο παλιά πατριωτάκια, δυο πρώην δικά μας παιδιά της Ανατολικής Γερμανίας προτίθενται να υπηρετήσουν ως αποκλειστικοί σύμβουλοι της ελληνικής κυβέρνησης: η Άγκελα Μέρκελ και ο Σωκράτης Κόκαλης.
Θυμίζουμε κατά τη διάρκεια της συγχώνευσης της Ανατολικής στην Δυτική Γερμανία (οι αφελείς το έχαβαν για συνένωση) πωλούνταν κρατικές επιχειρήσεις στην τιμή του ενός Μάρκου και τελικά έχασαν τη δουλειά τους 2,5 εκατομμύρια εργαζόμενοι.
Από αυτή την άποψη ως θετική κρίνεται αυτή η πρόταση του Γιουνκέρ γιατί ό,τι και να γίνει στην Ελλάδα θα είναι καλύτερα από αυτό που έγινε στην Ανατολική Γερμανία. Βέβαια οι πρώην Ανατολικογερμανοί θα περνάνε πάντα καλύτερα από τους Έλληνες, αλλά αυτό δεν ενδιαφέρει κανέναν Γιουνκέρ ή Γιούνκερ.
Τα κόμματα της αντιπολίτευσης φταίνε για την μη έξοδο της χώρας μας από την κρίση. Τα κόμματα της αντιπολίτευσης φταίνε για το ΠΑΣΟΚ και τον Όλι Ρε, άρα αυτά πρέπει να πληρώσουν τη ζημιά.
Το ποσοστό που έλαβε κάθε κόμμα της αντιπολίτευσης θα είναι και το ποσοστό του ελλείμματος που πρέπει να πληρώσει. Στο κόμμα της Ντόρας και στο κόμμα του Καρτζαμπαφέρη αναγνωρίζεται ο πρότερος έντιμος βίος κι επειδή είχαν ψηφίσει υπέρ του Μνημονίου θα έχουν κάποιες φοροαπαλλαγές.
Εδώ ο κόσμος καίγεται, ξύπνησε και το ηφαίστειο Γκρίμσβετν της Ισλανδίας και το ντανς χτενίζεται.
Μισελάτσης: Κανείς δεν είπε ότι ο Σαμαράς είναι κατά του Δυο Νου Του και βλέπει με καλό μάτι το Νου Δου Του ιδίου.
Μια που τ’ αναφέραμε: Η Δευτέρα Παρουσία του Μνημονίου θα ξανάρθει.
Η πολιτική που παράγει κρίση θα συνεχίζει να παράγει κρίσεις όπως κι αν νομίζεις πως την κρίνει καθένας μας. Παλιά ήταν πιθανό να βρεθεί η Ελλάδα σε κρίσιμη καμπή. Τώρα βρίσκεται σε κρίσιμο κάμπινγκ και δεν έχει σκοπό να ξεκουνηθεί.
Πριν την κρίση θέλαμε να χάσουμε δέκα κιλά και να βρίσκουμε πάρκινγκ. Δεν ξέραμε ότι αυτά τα δύο έχουν σχέση μεταξύ τους. Πράγματι, τώρα, μετά την κρίση είναι εύκολο να χάσουμε μεταξύ πολλών άλλων και δέκα κιλά και για τον ίδιο λόγο δεν μας απαςσχολεί αν θα βρούμε πάρκινγκ. Σαν το ταξί που νομίζουμε ότι το βρίσκουμε όταν δεν το χρειαζόμαστε. Καλά κατάλαβες. Δεν πολυ-χρησιμοποιούμε πια αυτοκίνητο.
Γλέζος και μακαρίτης πια Σάντας στην κατοχή ανέβηκαν στην Ακρόπολη και κατέβασαν την ναζιστική σημαία. Σήμερα ποιος θ’ ανέβει στην Ακρόπολη να υψώσει τη σημαία του ΔΝΤ; Ελεύθερα θα το κάνει, δεν θα τον εμποδίσει κανείς αρμόδιος για δύο λόγους: α) Ο συμβολισμός θα είναι κοντά στην πραγματικότητα. β) Δεν υπάρχει κίνδυνος να ξεσηκωθεί κανείς εναντίον του ΔΝΤ.
Στους Έλληνες μια ζωή άρεσε αυτός που έδινε, χωρίς να τους καίγεται καρφί πόσο τους χρέωνε. Εξαίρεση το (αντιστασιακό;) τραγούδι που έλεγε ο Στράτος Διονυσίου. Ρεφρέν: «Μας υποχρέωσες (δις) μα δε μας είπες τελικά πόσο μας χρέωσες».
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου