Δηλαδή ο Γιωργάκης χρειάζεται τον Σαμαρά για να μειώσει πραγματικά τα έξοδα του κράτους, όχι με μειώσεις μισθών-συντάξεων ή με αυξήσεις έμμεσων φόρων και άλλα που μειώνουν τα έσοδα του κράτους, αλλά να κόψει π.χ. τις άχρηστες επιχειρήσεις του δημοσίου στην επαρχία; Τι χρειάζεται γι’ αυτό ο Σαμαράς; Για να του δώσει αυξημένη πλειοψηφία; Μα δεν απαιτείται αυτό.
Από πού κι ως πού χρειάζεται τον Σαμαρά ο Γιωργάκης για να χτυπήσει τη φοροδιαφυγή και την εισφοροδιαφυγή; Τόσο δύσκολο είναι να φτιάξει ελεγκτικούς μηχανισμούς;
Μήπως ο Γιωργάκης χρειάζεται τη συναίνεση του Σαμαρά για να μειώσει το πολιτικό κόστος που (δεν) πληρώνει μια κυβέρνηση που παίρνει τέτοια αντιλαϊκά μέτρα χωρίς προοπτική; Αφού οι δημοσκοπήσεις λένε πως ό,τι και να κάνει η κυβέρνηση του Γιωργάκη ο Σαμαράς δεν πρόκειται να βγει πρωθυπουργός και θα ξαναβγεί ο Γιωργάκης.
Επειδή βαριέμαι σταματάω να ρωτάω βλακείες, ο Γιωργάκης λέει ότι χρειάζεται πολιτική συνεννόηση, συναίνεση και άλλες τέτοιες κοτσάνες όχι για να κάνει κάτι, αλλά επειδή ξέρει ότι δεν πρόκειται να κάνει τίποτα. Χρειάζεται μια υποτιθέμενη συναίνεση για να μοιραστεί την ευθύνη. Δε νομίζω ότι ο Σαμαράς όμως είναι τόσο ηλίθιος. Είναι ικανός να χάσει τις επόμενες εκλογές και χωρίς αυτή την ξεφτίλα.
Γιατί οι τηλεδημοσιογράφοι των 100 χιλιάδων € ετησίως, (ο πιο χαμηλόμισθος) γιατί σπαράζουν και εκλιπαρούν (ποιον;) να σωθεί η Ελλάδα, να σωθεί η οικονομία, να σωθεί το κράτος; Αφού αυτοί δεν κινδυνεύουν. Ναι, δεν κινδυνεύουν οι τηλεδημοσιογράφοι παλαιάς κοπής, έχουν όμως το θράσος να παραπονιούνται που χάνουν δεύτερες, τρίτες και τέταρτες δουλειές ή καλύτερα δεύτερα, τρίτα και τέταρτα μοσχοευρουλάκια, που με αδύναμο κράτος δεν δίνονται από κανέναν πια.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου