8/10/16

Πίστις διά χειρός και σιδήρου

Λιτότης και ταπεινότης έναντι του Θεού. Θεός είναι το Κεφάλαιο και μας ταπεινώνει μπροστά σε όλη την ανθρωπότης.

ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΘΡΗΣΚΕΙΟΛΟΓΙΑ
Κούλη, ανήκουν στις λαϊκίστικες οι παρακάτω φράσεις;

  • Πιο εύκολα περνάει μια καμήλα από την κεφαλή μιας βελόνας, παρά ένας πλούσιος την πύλη του Παραδείσου.
  • Όπου εισέλθει η υπερηφάνεια, εισέρχεται η καταισχύνη, η δε σοφία είναι με το μέρος των ταπεινών (Σολομών)
  • “Εί τις θέλει πρώτος είναι, έσται πάντων έσχατος και πάντων διάκονος” [Μαρκ. θ’35]
  • “Εισιν έσχατοι οί έσονται πρώτοι, και εισί πρώτοι οί έσονται έσχατοι” [Λουκ. ιγ’30]
  • “Πολλοί έσονται πρώτοι έσχατοι και έσχατοι πρώτοι” [Ματθ. ιθ’30]
  • Εισίν οι πλουτίζοντες μηδέν έχοντες και εισίν οι ταπεινούντες εαυτούς εν πολλώ πλούτω [Σολομών, Παροιμ. ιγ’7]
  • Καυχάσθω ο αδελφός ο ταπεινός εν τω ύψει αυτού, ο δε πλούσιος εν τη ταπεινώσει αυτού [Καινή Διαθήκη – Ιακώβου α’9]
  • Ο Θεός υπερηφάνοις αντιτάσσεται, ταπεινοίς δε δίδωσι χάριν [Καινή Διαθήκη – Ιακώβου δ’6]
  • Οστις ουν ταπεινώση εαυτόν ως το παιδίον τούτο, ούτος εστιν ο μείζων εν τη βασιλεία των ουρανών” [Ματθ. ιη’3-4]
  • Πάς ο υψών εαυτόν ταπεινωθήσεται και ο ταπεινών εαυτόν υψωθήσεται [Κατά Λουκάν ιδ’11 (ή) ιη’14]
  • “Ο μικρότερος εν πάσιν υμίν υπάρχων ούτός εστι μέγας” [Λουκ. θ’48]
  • “Ο μείζων εν υμίν γινέσθω ως ο νεώτερος, και ο ηγούμενος ως ο διακονών” [Λουκ. κβ’ 26-27]
  • “Ο μείζων υμών έσται υμών διάκονος. Οστις δε υψώσει εαυτόν ταπεινωθήσεται, και όστις ταπεινώσει εαυτόν υψωθήσεται” [Ματθ. κγ’10-12]
  • “Ος εάν θέλη γενέσθαι μέγας εν υμίν, έσται υμών διάκονος, και ός αν θέλη υμών γενέσθαι πρώτος, έσται πάντων δούλος. Και γαρ ο Υιός του ανθρώπου ουκ ήλθε διακονηθήναι, αλλά διακονήσαι, και δούναι την ψυχήν αυτού λύτρον αντί πολλών” [Μαρκ. ι’43-45]
  • “Ος εάν θέλη εν υμίν μέγας γενέσθαι, έσται υμών διάκονος, και ός εάν θέλη εν υμίν είναι πρώτος, έσται υμών δούλος. Ωσπερ ο Υιός του ανθρώπου ουκ ήλθε διακονηθήναι, αλλά διακονήσαι” [Ματθ. κ’27-28]
  • Μεγαλύνει η ψυχή μου τον Κύριον και ηγαλλίασε το πνεύμα μου επί τω Θεώ τω σωτήρι μου, ότι επέβλεψεν επί την ταπείνωσιν της δούλης αυτού. Ιδού γαρ από του νυν μακαριούσι με πάσαι αι γενεαί. Ότι εποίησέ μοι μεγαλεία ο δυνατός και άγιον το όνομα αυτού, και το έλεος αυτού εις γενεάς γενεών ταις φοβουμένοις αυτόν. Εποίησε κράτος εν βραχίονι αυτού. Διεσκόρπισεν υπερηφάνους διανοία καρδίας αυτών. Κάθείλε δυνάστας από θρόνων και ύψωσε ταπεινούς, πεινώντας ενέπλησεν αγαθών και πλουτούντας εξαπέστειλε κενούς” [Λουκ. α’ 45-54]
  • Η ευτυχία, η έσωθεν χαρά, εκπηγάζει από την ταπείνωση [Άγιος Νεκτάριος]
  • Με την συμμαχία της Αγίας Τριάδας να οπλισθούμε εναντίον των τριών: Φιληδονίας, Φιλαργυρίας, Φιλοδοξίας, διά των τριών: Εγκράτειας, Αγάπης και Ταπείνωσης [Άγιος Ιωάννης ο Σιναϊτης]
  • Η υπερηφάνεια, μερικούς από τους Αγγέλους τους μετέβαλε σε δαίμονες, ενώ η ταπεινοφροσύνη, οπωσδήποτε μερικούς από τους δαίμονες μπορεί να τους μεταβάλει σε Αγγέλους. Γι’ αυτό ας έχουν θάρρος όσοι έπεσαν [Άγιος Ιωάννης ο Σιναϊτης]
  •  Μόνο μια αρετή υπάρχει, την οποία δεν μπορούν να μιμηθούν οι δαίμονες: η ταπείνωση [Άγιος Ιωάννης της Κλίμακος] 

ΚΑΙ ΣΕ ΚΑΠΟΙΟΥΣ ΑΡΧΑΙΟΥΣ ΦΟΡΤΩΣΑΝ ΛΑΪΚΙΣΜΟ
  • Τα τοι μέγιστα πολλάκις θεός ταπείν’ έθηκε (Και τα πάρα πολύ μεγάλα πολλές φορές ο Θεός τα κανόνισε να ταπεινώνονται)
  • Εκτιμώντας και επαινώντας την υπεροχή των άλλων, την κάνουμε δικό μας κτήμα Αριστοτέλης
  • Ο Θεός μπορεί να ταπεινώσει τον υψηλό και να υψώσει τον ταπεινό (Οράτιος)

ΚΑΙ ΣΕ ΑΛΛΟΥΣ ΓΝΩΣΤΟΥΣ ΑΓΝΩΣΤΟΥΣ
  • Ζυγώνουμε όλο και κοντύτερα στη μεγαλοσύνη, όσο πιο μεγάλοι είμαστε στην ταπεινοφροσύνη
  • Η ταπεινοφροσύνη αποτελεί το μεγαλείο του ανθρώπου
  • Θαύμαζε περισσότερο το μεγαλείο μιας ταπεινότητας, από την ταπεινότητα ενός μεγαλείου
  • Ο ταπεινός είναι συνοδοιπόρος του Θεού
  • Κύριε, έχω μια παράκληση: Μην αφήσεις ποτέ να αντιληφθώ κάποιες αρετές, που έτυχε να έχω
  • Πωλ Κλωντέλ
  • Η ταπεινότητα είναι η ρίζα της μεγαλοσύνης
  • Ο Θεός μεγάλους ταπεινώνει και ταπεινούς υψώνει

ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΙΔΕΑ
Θα γυρίσει ο τροχός: Και οι καταγαμημένοι καταγαμήσοσιν πρώτοι.

ΜΕΤΑ ΓΕΛΙΟΥ ΘΕΟΥ ΠΙΣΤΕΩΣ
Τρεις τύποι είναι έξω από τον παράδεισο. Επειδή ο Άγιος Πέτρος είχε πολύ δουλειά, λέει:
- "Σήμερα θα περάσουν μόνο όσοι είχαν φριχτό θάνατο."
Πλησιάζει ο πρώτος και λέει:
- "Γυρίζω από την δουλειά σήμερα το μεσημέρι νωρίτερα έχοντας την υποψία ότι η γυναίκα μου με απατάει! Ψάχνω όλο το σπίτι, δεν βρίσκω τίποτα. Βγαίνω στην βεράντα για να καπνίσω και βλέπω ένα τύπο να κρέμεται από τα κάγκελα, αρχίζω να του χτυπάω τα χέρια για να πέσει από τον 5ο που μένουμε, δεν έπεφτε και περνώ ένα σφυρί, πέφτει στο κενό αλλά σώζεται γιατί έπεσε σε κάτι θάμνους, αρπάζω το ψυγείο τότε και του το πετάω... εε τότε παθαίνω καρδιακή προσβολή και πεθαίνω!"
Τότε του λέει ο Aγιος Πέτρος:
- "Aσχημη μέρα, άσχημος θάνατος" και τον αφήνει να περάσει.
Πάει και ο δεύτερος και λέει την ιστορία του:
- "Εγώ κάθε μεσημεράκι γυμνάζομαι στην βεράντα του σπιτιού μου στον 6ο όροφο, σήμερα γλίστρησα και καθώς έπεφτα πιάστηκα από τα κάγκελα του 5ου, απελπίστηκα μέχρι που είδα ένα κύριο να έρχεται να με βοηθήσει, αλλά άρχισε να μου χτυπά τα χέρια με ένα σφυρί και έπεσα στο κενό, σώθηκα από κάτι θάμνους αλλά μου έριξε το ψυγείο και σκοτώθηκα..."
- "Χμ," λέει ο Άγιος "άσχημη μέρα, άσχημος θάνατος πέρνα μέσα." Πάει και ο τρίτος και λέει στον Άγιο:
- "Εγώ το μόνο που θυμάμαι είναι ότι κρύφτηκα στο ψυγείο!!!"