Ασεβής ανοησία ασχετοσύνης Μητσοτάκη το ποιος ανάβει ή δεν ανάβει κερί.
Πήγα στο στρατό και ποτέ δεν έκανα το σταυρό μου στην αναφορά. Δε με ρώτησε κανείς για ποιο λόγο, η απάντηση έτοιμη: “Και να προσεύχομαι, το κάνω όπως θέλω εγώ”.
Δεν είμαστε υποχρεωμένοι να πηγαίνουμε στην εκκλησία, ούτε να κάνουμε το σταυρό μας όταν περνάμε από ναό, ειδικά όταν οδηγούμε μοτοσικλέτα. Το είδα κι αυτό.
Τα πνευματικά θέματα είναι ανθρώπινα δικαιώματα, δεν εμπίπτουν ούτε σε νόμους, ούτε σε Συντάγματα, ούτε φυσικά σε δημοψηφίσματα.
Κανείς δεν δικαιούται να ρωτήσει άλλον “σε ποιο θεό πιστεύει”, αν πιστεύει, αν δεν πιστεύει, αν τον ενδιαφέρει ή όχι, τίποτα.
Από την άλλη ο Χριστιανός δεν πρέπει ν' απαντάει, ούτε να δηλώνει το θρήσκευμά του, πχ με το σταυροκόπημα. Αυτό αποτελεί ομολογία πίστης, αμαρτία ακόμα κι αν την κάνουμε στον εαυτό μας. Και μόνο που ομολογούμε πίστη έχουμε θέσει θέμα αν πιστεύουμε.
Αυτά είναι κομμάτι της αιώνιας διαμάχης μεταξύ των επιστημόνων θεολόγων και των παπάδων μαγαζατόρων, υπηρετών της εκάστοτε εξουσίας που χρησιμοποιεί τη θρησκεία για να επιβάλλεται. Θυμίζουμε, όταν άλλαζε δόγμα ο ηγέτης ήταν υποχρεωμένοι να το κάνουν και οι υπήκοοί του.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου