Και του χρόνου στο γάμο σου

Πετυχημένος άντρας είναι αυτός που βγάζει πιο πολλά λεφτά

απ' όσα μπορεί να ξοδέψει η γυναίκα του.
Επιτυχημένη είναι η γυναίκα που βρίσκει έναν τέτοιον άντρα.

Στην αρχή ο Θεός δημιούργησε τη Γη και μετά αναπαύτηκε.
Κατόπιν δημιούργησε τον άντρα και μετά αναπαύτηκε.
Στο τέλος ο Θεός δημιούργησε τη γυναίκα.
Από τότε ούτε ο Θεός ούτε ο άντρας αναπαύτηκαν ξανά.

Ένας άντρας έβαλε μικρή αγγελία σε εφημερίδα "Ζητείται σύζυγος".
Την επόμενη μέρα έλαβε εκατοντάδες γράμματα.
Όλα έλεγαν το ίδιο πράγμα: "Μπορείς να πάρεις την δική μου".

Ο πιο αποτελεσματικός τρόπος για να θυμάσαι τα γενέθλια της γυναίκας σου,

είναι να τα ξεχάσεις μία φορά.

Οι περισσότεροι άντρες προσδιορίζουν τον γάμο ως έναν ακριβό τρόπο

για να έχουν πλυμένα και καθαρά ρούχα τζάμπα.

Αν δεν υπήρχε ο γάμος, οι άντρες θα περνούσαν τη ζωή τους

θεωρώντας ότι ποτέ δεν κάνουν λάθη.

Αν θέλεις η γυναίκα σου να σε ακούει και να δίνει

τη δέουσα προσοχή σε αυτά που λες,

τότε ξεκίνα να παραμιλάς στον ύπνο σου.

Μετά από 20 χρόνια γάμου, Θανάση,

είμαι ακόμα ερωτευμένος με την ίδια κοπέλα.

Καταπληκτικό, ε; Ελπίζω μόνο να μην το μάθει η γυναίκα μου.
Εγώ με την κοπέλα έχω μόνο προγαμιαία σχέση.

Πριν το γάμο το δικό της, δηλαδή.

Θα την παντρευόμουνα την πιτσιρίκα,

αλλά φοβήθηκα την ποινή για τη διγαμία.

Επισύρει την πιο αυστηρή ποινή.

Θα έχεις δύο πεθερές, Θανάση!

Χθες είχαμε μαζέψει οικογενειακώς 5-6 σακούλες

και παραλίγο να χάσουμε το σκουπιδιάρικο.

Τις μαζέψαμε και τρέχαμε πίσω από το σκουπιδιάρικο

εγώ κι η γυναίκα μου. Τελευταία στιγμή το πρόλαβα.

Του φώναξα: Άργησα για τα σκουπίδια;"
«Όχι», μου είπε ο οδηγός, «ρίχ’ τη μέσα».

Την Κυριακή περιμένω για να πάω να ψωνίσω;

Εγώ για να βγω για ψώνια πρέπει να κερδίσω το Τζόκερ.

Την ονειρεύομαι αυτή τη στιγμή:

Θα έρθει η γυναίκα μου και θα της το πω:

«Γυναίκα της ζωής μου, κέρδισα το Joker!»
«Αγάπη μου, είναι καταπληκτικό!»
«Γρήγορα, ετοίμασε τις βαλίτζες» .
«Αχ, που θα πάμε, τι ρούχα να πάρω, χειμωνιάτικα ή καλοκαιρινά;»
«Πάρτα όλα αγάπη μου, εσύ πας στη μάνα σου.

Εκεί που καθόμουνα με τη φραπεδιά μου και την Αθλητική,

μου ’ρχεται πάλι η κυρά:

«Αγάπη μου, που θα με πάς για την αργυρή επέτειο του γάμου μας?
Στο Θιβέτ, μωρό μου», της λέω για να γλιτώσω. Αλλά δε σταμάτησε.

«Και για την χρυσή επέτειο;»

«Θα 'ρθω να σε πάρω».

Εκεί έπεσε η παντοφλιά.
Και την πηγαίνω τη γυναίκα μου παντού,

αλλά πάντα βρίσκει το δρόμο για να γυρίσει.

Μια μέρα τη ρώτησα, Θανάση:

"Πού θέλεις να πάμε για την επέτειο μας;"

"Κάπου που δεν έχω πάει καιρό", μου απαντάει.

Δεν ξέρω πώς μου ’ρθε και της πρότεινα να πάμε στην κουζίνα!

Έχω ένα μαγαζί με δύο υπαλλήλους.

Το άνοιξα τελευταία Κυριακή του χρόνου,

μπας και κονομήσω τίποτα και μπήκα μέσα σούμπιτος.

Ήρθαν τρεις πελάτες και δυο πορείες διαμαρτυρίας.

Ο ένας πελάτης αγόρασε ένα ζευγάρι κάλτσες με πιστωτική.

Εγώ τώρα πρέπει να πληρώσω μεροκάματα στους εργαζόμενους

που απασχολώ συν 75% για την αργία που μου δούλεψαν.

Ποιος ψώνισε τελικά; Εγώ την ψώνισα.

Εντ φακ την ελεύθερη αγορά μου και το νομάρχη μέσα.

Ευτυχώς κρατούσα σφιχτά το χέρι της γυναίκα μου.

Πάντα κρατιόμαστε χέρι - χέρι. Αν την αφήσω, πάει και ψωνίζει.

Τι ’θελες να μου πεις, ρε Θανάση,

ότι εσένα η γυναίκα σου είναι άγγελος;

Σε ζήλεψα. Είσαι πραγματικά είσαι πολύ τυχερός.

Η δικιά μου δυστυχώς ακόμα ζει.

Τι να σου πω, Θανάση μου, τι να έκανα, την παντρεύτηκα.

Μ’ έριξε στο φιλότιμο: «Αγάπη μου, δεν νομίζεις

ότι μετά από δέκα χρόνια σχέσης είναι καιρός να παντρευτούμε;»
«Εγώ θα τα καταφέρω», της λέω, «αλλά εσένα, ποιος θα σε πάρει, μωρή;»

Κι έχω και το γιο μου και με κουρδίζει, Θανάση.

«Μπαμπά, πόσο κοστίζει για να παντρευτεί κάποιος;»
«Δεν ξέρω παιδί μου. Εγώ ακόμα πληρώνω.»
«Μπαμπά, ξέρεις τι άκουσα;» μου λέει μια μέρα,

όπως πηγαίναμε στο γήπεδο.

«Τι έμαθες, ρε; πες μου να μαθαίνω κι εγώ».
«Άκουσα, μπαμπά, ότι σε κάποιες χώρες της Αφρικής

ο άντρας δεν γνωρίζει την γυναίκα που θα παντρευτεί,

μέχρι την ημέρα του γάμου τους».
«Αυτό παιδί μου συμβαίνει σε όλες τις χώρες. Φως φανάρι».

Έτσι του απάντησα. Και φάγαμε και την τριάρα από το Φωστήρα

εκείνη την Κυριακή.

Το καμάκι με μάρανε και βρέθηκα με την κουλούρα στο κεφάλι

και τη θηλιά στο λαιμό. Και ξέρεις, Θανάση, ποιο πιάτο

κατέβασε τη σεξουαλικότητά μου κατά 90%;

Η γαμήλια τούρτα.

Εκεί στο γαμήλιο ταξίδι, μου ’ρχεται στα ξαφνικά

η γυναίκα μου και τι μου πετάει;
«Αγάπη μου, αν έπεφτα στη θάλασσα θα μ' έσωνες;»
Τα ’θελε, Θανάση και της το ’πα:

«Αν σου πω "ναι", θα πέσεις;»

Δεν είχα καταλάβει, Θανάση μου,

τι σημαίνει πραγματική ευτυχία,

μέχρι που παντρεύτηκα.

Αλλά δυστυχώς τότε ήταν πολύ αργά.

Κάποιος μου κάνει πλάκα Θανάση μου,

που παντρεύτηκα. Και με τρομάζει.

Κρύβεται πίσω μου και μου πετάει ρύζι.