ΕυΉλιος


Ηλιούπολη στοπ
Εδώ και ημέρες ξεκίνησαν επίσχεση εργασίας οι συμβασιούχοι παιδαγωγοί και εργαζόμενοι παιδικών σταθμών της Ηλιούπολης. Σημειώνουμε ότι από την έναρξη της σύμβασής τους μέχρι και σήμερα παραμένουν απλήρωτοι. Στη χθεσινή (28/5) συνεδρίαση του δημοτικού Συμβουλίου τέθηκε το θέμα και αποχώρησαν οι παρατάξεις των επικεφαλής Τ. Τσατσούλη, Π. Πατσαβού και Χ. Κοκοτίνη. Η πρόταση με την οποία συμφώνησαν καλούσε τη Δημοτική Αρχή να εξοφλήσει τα δεδουλευμένα των εργαζομένων κι εκείνοι να συνεχίσουν να εργάζονται. Συμφώνησε με αυτό και η δημοτική παράταξη του Δημάρχου, κάτι που θεωρήθηκε ευτελισμός της διαδικασίας, αφού θεωρείται σίγουρο ότι την πληρωμή θα αρνηθεί η Επίτροπος του Ελεγκτικού Συνεδρίου που εποπτεύει. Στο κυλικείο αμέσως μετά την αποχώρηση ακούστηκε μία σώφρων άποψη συμπολίτη μας δικηγόρου: «Η πρόταση έπρεπε να εμπεριέχει και τη δέσμευση ότι οι εργαζόμενοι θα πληρωθούν ανεξάρτητα από την κρίση της Επιτρόπου». Αυτό βέβαια θα εμπόδιζε τον Δήμαρχο να συμφωνήσει και η συνεδρίαση θα συνεχιζόταν.

Η Ηλιούπολη έφτασε (27/5) στον τελικό του κυπέλου futsal (ποδόσφαιρο σε κλειστό γυμναστήριο) κόντρα στην Αθήνα 90. Ο αγώνας όμως μόνο ξεκίνησε (στο Μενίδι) και διακόπηκε γιατί σημειώθηκαν σοβαρά επεισόδια με τραυματίες. Εμείς σημειώνουμε:

-Ο Δήμος Ηλιούπολης μετέφερε φιλάθλους της ομάδας με δημοτικό λεωφορείο και καλά έκανε. Με βάση ποιο δίκαιο όμως το ραντεβού δόθηκε στα γραφεία του συνδέσμου οπαδών; (Θυμίζουμε, με απόφαση του πρώην υπουργού Πολιτισμού κ. Γερουλάνου οι σύνδεσμοι έχουν (;) διαλυθεί)
-Ποια ήταν η διαπίστευση της απαραίτητης συνοδείας ανήλικων παιδιών που μεταφέρονται σε αγώνα ποδοσφαίρου;
-Αυτά τα παιδιά που έπεσαν θύματα βίας, πού θα ξεσπάσουν μετά την επιστροφή τους στην πόλη μας;

Τα ερωτήματα αυτά δεν είναι τίποτα μπροστά στην ανακοίνωση βόμβα που εξέδωσε ο ΓΣ Ηλιούπολης. Αφού τη διαβάσετε είμαστε σίγουροι ότι θ' απορήσετε για το πώς είναι δυνατόν να υπάρχει τόσο χαμηλό επίπεδο διοργάνωσης αθλητικών συναντήσεων και ποιοι έχουν να κερδίσουν τι από τέτοιες προχειροδουλειές.

Ο ΦΑΡΟΣ της Δημοτικής Αστυνομίας ΒΓΗΚΕ ΠΑΓΑΝΙΑ

                                                                                             Διαβάσαμε στο site του Δήμου:

Η Δημοτική Αστυνομία φροντίζει για την απρόσκοπτη κυκλοφορία των οχημάτων στους δρόμους της πόλης,


• την εντός του ΓΟΚ ανοικοδόμηση, 
• την ύδρευση, 
• την άρδευση, 
• τα καταστήματα υγειονομικού ενδιαφέροντος, 
• τη δραστηριότητα των μικροπωλητών κλπ. 


Πραγματοποιεί καθημερινές περιπολίες, περιφρούρηση κοινοχρήστων χώρων, κυκλοφοριακές παρεμβάσεις κλπ.

Αλήθεια, ο μόνιμα αναμμένος φάρος τι από τα παραπάνω εξυπηρετεί, παρακαλώ;

23/12 ώρα 7,30 απόγευμα-βράδυ ήρθαν από τη Δημοτική Αστυνομία στο σπίτι μου να μου παραδώσουν (κλητήρες;) ένα cd με τον προϋπολογισμό του Δήμου για λογαριασμό του επικεφαλής της παράταξης «Χρώμα στην Πόλη» Π. Πατσαβού. Τους περίμενα στο δρόμο και τους αντιλήφθηκα από ένα χιλιόμετρο σχεδόν να έρχονται με ένα δημοτικό αυτοκίνητο που είχε μονίμως το φάρο αναμμένο. Αισθάνθηκα ότι όλη η γειτονιά είχε βγει στα παράθυρα και μ’ έβλεπε να έχω κάτι με την «αστυνομία» ή ότι κάτι τρέχει στη γειτονιά τους και πρέπει να κλειδαμπαρώσουν. Μόνο ένας μπασμένος στη ...δουλειά (ίσως εγκληματίας) μπορεί να διακρίνει σε απόσταση μεγαλύτερη από δύο μέτρα ένα αυτοκίνητο της Δημοτικής Αστυνομία από ένα περιπολικό της ΕΛΑΣ. Αλλά γιατί ο φάρος ήταν μονίμως αναμμένος; Ούτε θέμα καταδίωξης υπήρχε, (δεν έχουν καν δικαίωμα να καταδιώξουν κανέναν) ούτε υπήρχε λόγος να σηματοδοτήσουν το μέρος για προστασία από (ή για να προστατεύσουν) περαστικά οχήματα. Μόνο τους κατοίκους ανησυχεί και φυσικά δεκάρα τσακιστή δεν δίνει γι' αυτήν κανένας παράνομος.

Από την πρώτη στιγμή τους ζήτησα να κλείσουν το φάρο γιατί ενοχλεί κι έτσι έκαναν δικαιολογούμενοι ότι πέρασαν από διασταύρωση. (Δηλαδή εγώ που δεν έχω φάρο στο αυτοκίνητό μου πώς καταφέρνω και περνάω διασταυρώσεις νύχτα;) Τους εξήγησα ότι τους είδα από την μεγάλη απόσταση με το φάρο μονίμως αναμμένο, υπήρχε δεν υπήρχε διασταύρωση. Δεν έχει σημασία πώς εξελίχθηκε η συζήτηση, γιατί δεν είμαστε όλοι γνώστες της «Γαλλικής», αλλά είναι σημαντικό το ότι πριν ξεκινήσουν οι υπάλληλοι να φύγουν ξανάναψαν πανηγυρικά το φάρο, κανονικά και με κανένα νόμο υπέρ τους. Ο προϊστάμενός τους αντιδήμαρχος πρέπει κάποτε να εξηγήσει τι γίνεται.

  • Από προσωπική πλευρά ίσως κάποιοι νεαροί υπάλληλοι της «Αστυνομίας» οποιουδήποτε Δήμου γοητεύονται με το φάρο αισθανόμενοι έτσι ότι δηλώνουν φορείς εξουσίας. (Πιο απλά νομίζουν ότι έτσι πουλάνε μούρη)
  • Από υπηρεσιακή πλευρά, επειδή τίποτα δεν είναι τυχαίο, πάντα μια Δημοτική Αρχή (μην πούμε δημοτική πλειοψηφία) θέλει συνεχώς και με κάθε τρόπο να δηλώνει την παρουσία της, ειδικά σε περίπτωση που απουσιάζει η συμβολή της σε έργα υποδομής.
  • Κυκλοφορεί από παλιά (από Γεωργάκη εποχή) και η κουτοπόνηρη τακτική, «Έχουμε αναμμένους μόνιμα τους φάρους αυτοκινήτων για να εκλαμβάνεται ως προστασία των κατοίκων από εγκληματίες»…. Ναι, προστασία που δήθεν παρέχει ο Δήμαρχος, λες και η Δημοτική Αστυνομία μπορεί να παρέμβει οτιδήποτε κι αν δει να συμβαίνει.
Το «επί Γεωργάκη εποχή» έχει να κάνει με μια Παρασκευή βράδυ πριν την Κυριακή βουλευτικών εκλογών, αν θυμόμαστε καλά Άνοιξη, καθόμαστε μια παρέα σε «τραπεζάκι έξω» καφενείου σε κεντρικό σημείο της πόλης και κάθε τόσο, ίσως κάθε λεπτό, περνούσε από μπροστά μας αυτοκίνητο της Δημοτικής Αστυνομίας με το φάρο αναμμένο. Διέκοπτε κάθε συζήτηση, όλοι ασχολούνταν με αυτούς και στο τέλος άρχισαν τα γέλια «για τα ψώνια» και τα «στοιχήματα», για ερωτικά προβλήματα ενός (ή και των δύο) από τους επιβαίνοντες «αστυνομικούς».

Μόνο στα αμερικάνικες αστυνομικές κινηματογραφικές ταινίες ή τηλεοπτικές σειρές ο «Κάλαχαν» είναι υπάλληλος του Δημάρχου. Εδώ δεν πάει έτσι η δουλειά.

Πριν ο αντιδήμαρχος κ. Σεφτελής δηλώσει άγνοια για την ταυτότητα των «δραστών» της 23ης Δεκεμβρίου, ας γνωρίζει ότι έχουμε στοιχεία που τους ταυτοποιούν και φυσικά μόνο σ’ αυτόν ή σε πολιτικό του προϊστάμενο μπορούμε να τα γνωστοποιήσουμε. Πιο σημαντικό κατά τη γνώμη μας είναι να δοθούν κάποτε σωστές οδηγίες σε ΟΛΟΥΣ. Μόνο τότε μπορεί να δικαιολογηθεί ο προϊστάμενος χρησιμοποιώντας το χιλιοειπωμένο επιχείρημα για μεμονωμένα περιστατικά.

Ποιος έχει το δικαίωμα να δίνει την εντύπωση ότι ζούμε σε μια αστυνομοκρατούμενη χώρα που όμως δε μπορεί να προστατεύσει κανέναν;

Πάντως δε μπορεί να μη βλέπει κανείς ότι κάποιοι τοποθετούν μεταλλικά πλαίσια καταλαμβάνοντας και τέσσερις θέσεις παρκαρίσματος μπροστά από καταστήματά τους, ακόμα και όταν αυτό είναι κλειστό.

ΜΟΙΡΑΣΤΕΙΤΕ ΤΟ

Bookmark and Share

ΓΙΑΤΙ-ΓΙΑΤΙ-ΓΙΑΤΙ

ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΧΩΡΙΣΑΜΕ - ΠΑΙΔΙΑ ΑΠ' ΤΗΝ ΠΑΤΡΑ

Το φεγγάρι του σταθμού

ΣΤΗΣΕ ΜΕ ΣΤΟΝ ΤΟΙΧΟ

ΕΓΩ ΠΟΥ ΔΕ ΦΟΒΗΘΗΚΑ

ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΟΥΡΛΙΑΧΤΟ

Άννα Μελίτη - ΦΤΑΣΑΝ ΛΕΩΦΟΡΕΙΑ με τα Παιδιά απ' την Πάτρα και τα Φιλαράκια τους

ΑΣΤΟΡΙΑ 2011

Μ' αρέσουν το χειμώνα τα νησιά (Ζμπέκος-Τσακαλίας)

Πού πας Αλίκη (Φωτιάδης - Τσακαλίας)

ΣΑΝ ΙΤΑΛΙΑΝΟΣ ΒΕΡΟΣ

ΟΜΟΡΦΗ ΜΑΡΙΑ (Απόδοση στίχων Δημήτρης Τσακαλίας)

Στην Πάτρα και τη Σαλονίκη (Εισαγγελέας - Τσακαλίας)

ΑΠΟ SEVEN-X

ΔΕΚΑ ΝΥΧΤΕΣ

ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΑ ΜΙΣΑ

Αλάνι (Ζμπέκος - Τσακαλίας)

ΚΑΙ ΠΙΕΣ ΚΑΙ ΠΕΣ (Παρασκευόπουλος - Τσακαλίας)

Ρίξε ουίσκι

ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ ΔΕ ΜΕ ΝΟΙΑΖΕΙ - λΑΜΠΡΟΣ ΚΑΡΕΛΑΣ

ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ ΔΕ ΜΕ ΝΟΙΑΖΕΙ - ΖΑΦΕΙΡΗΣ ΜΕΛΑΣ

ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ ΔΕ ΜΕ ΝΟΙΑΖΕΙ - ΠΙΤΣΑ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ

ΕΝΑ ΦΙΛΙ ΣΤΗΝ ΑΣΤΟΡΙΑ (Ασέρ - Τσακαλίας)

ΑΓΑΠΗ ΤΟΥ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΟΥ (Σαρρής - Τσακαλίας)

Μπορεί (Το πρώτο μου τραγούδι)

ΘΑ ΜΕΙΝΩ ΕΔΩ

ΕΓΩ ΠΟΥ ΔΕ ΦΟΒΗΘΗΚΑ (Στα πρώτα Τσιτσάνεια)

ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΗΣ ΕΜΠΝΕΥΣΗΣ