1/7/17

Ατάκα κι επί τόκου

Κάθε τόσο μη εκλεγμένοι αξιωματούχοι τους βαθέος γραφειοκρατικού κράτους ΕΕ δίνουν συγχαρητήρια στην ελληνική κυβέρνηση και στους Έλληνες, σχεδόν στον καθένα ξεχωριστά για όσα υπέστη αυτός κι όλο του το σόι και μετά ζητάνε να κάνουμε κι άλλα.

Ο τραπεζικός λοχίας του Σόιμπλε και της Μέρκελ κύριος Ρέντλινγκ, αυτός που κόβει λεφτά από φτωχές χώρες για χάρη μιας σταθερότητας, μάλλον απόψεων υπέρ των μεγάλων επιχειρήσεων, είπε ότι τα δύσκολα είναι πίσω μας. Αμ, αυτό φοβόμασταν

Η φοροδιαφυγή προσέφυγε στο Συμβούλιο της Επικρατείας και δικαιώθηκε. Ετοιμάζεται να κάνει το ίδιο και η εσχάτη προδοσία. 

Μετά την ξεκα(ρ)διστική απεργία των συμβασιούχων αποκομιδής σκουπιδιών, η ελληνική γλώσσα βελτιώνεται. Δεν θα λέμε πια -πχ- “Φάκελλος Υγεία”, αλλά “Κάδος Υγεία”, όπως “Κάδος Ερρίκος Ντυνάν”, “Κάδος εξόδου της χώρας στις αγορές”, “Κάδος Ποδόσφαιρο” και τα λοιπά και τα λοιπά.

Πλάγιος τίτλος: Γέλα μίζα-μανιβέλα
Οι κοτζαμπάσηδες κοτζαμπατζήδες ακόμα και στις μίζες. Τίποτα από την δικιά τους τσέπη.

Η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ επιμένουν στην άρση οποιασδήποτε σκέψης για δίωξη καθεμιανού που τ' άρπαξε. Κωδικός: “Ουδείς αναλάδωτος”. 

Συμφωνούμε, ότι κανείς τους δε μπορεί ν' αποδείξει ότι δεν λαδώθηκε, αλλά δεν οδηγούμαστε έτσι πουθενά.

Κάθε χώρα έχει τις ιδιαιτερότητές της. Στην  Ελλάδα -τουλάχιστον μέχρι σήμερα-δεν μιζάρουν οι επιχειρηματίες το κράτος, αλλά το κράτος τους επιχειρηματίες, μέσω ελεύθερης φοροδιαφυγής, θαλασσοδανείων και φυσικά στο τέλος ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών από δανεισμό με κατάληξη τον προϋπολογισμό, δηλαδή τις τσέπες των φτωχών φορολογούμενων. 

Οι υπουργοί μιζάρουν δημοσιογράφους βάζοντάς τους αργόμισθους σε επιτροπές με αντάλλαγμα διακριτική αντιμετώπιση της ενημέρωσης που αναφέρεται σ' αυτούς. Οι υπουργοί μιζάρουν και τα ΜΜΕ μέσω κρατικής διαφήμισης.

Πολλές φορές και επιχειρηματίες μιζάρονται μεταξύ τους, όπως οι τράπεζες που μέχρι σήμερα και μέχρι την ανακεφαλαιοποίηση μοίραζαν εκατομμύρια με αδιανόητα άχρηστες διαφημιστικές καμπάνιες, έτσι έδιναν μίζες σε τηλεοπτικά κανάλια κι εφημερίδες, για καλή ενημερωτική συμπεριφορά προς αυτές. 

Η ΑΕΠΙ ανώνυμη εταιρεία, μιζάρει πιο πονηρά: όταν βλέπεις δημιουργούς να μιλούν εκ μέρους της ή υπέρ της να ξέρεις ότι τους έχει βάλει στην τσέπη μηχανικά ή εκτελεστικά δικαιώματα, χρήμα δηλαδή, είτε ως προκαταβολή που δεν συμψηφίζεται ποτέ με τα δικαιώματα του επόμενου εξάμηνου, είτε απλώς δίνουν υψηλά ποσά στο εξάμηνο και κανείς δε μπορεί να ελέγξει αν όντως ανήκουν α' αυτούς. Προφανώς είναι έσοδα που παρακρατούνται από άλλους, πολλούς, άσημους καλλιτέχνες.