14/4/17

Οι Αφορολόγητοι

Οι Αφορολόγητοι κυβερνούσαν πάντα τον κόσμο και δεν θέλουν άλλους στο κλαμπ, ειδικά φτωχούς.

Κάποτε ιλλουμινάτι, χρισμένοι, φωτισμένοι, απόστολοι, σήμερα δήθεν δανειστές θεσμοί, υπηρετούν τους Αφορολόγητους και αγαπούν μόνο κυβερνήσεις που (ξε)πουλάνε. “Κυβερναγαπούλα μου”, αυτοί όταν κάνουν καλές δηλώσεις, από κοντά η Νέα Αριστοκρατία, “κυβέρναγα, πούλα”. 

Εντάξει, δε γίναμε λαϊκή δημοκρατία, γίναμε όμως λαϊκή αγορά. Ιδιωτικοποίηση ουσίας στο λιμάνι της Αγωνίας Μπακλαβά. Ο,τιδήποτε ελληνικό ιδιωτικοποιείται, άρα και το πρώην αεροδρόμιο.

Από τα πάρε-δώσε με τους θεσμοϊκανούς επιστρέψαμε στα δώσε-δώσε.

Με τις ιδιωτικοποιήσεις κερδοφόρων τομέων του δημοσίου δίνουμε θάρρος στους δήθεν πιστωτές μας, αλλά αυτοί δε μας δίνουν τίποτα. Όταν είχαμε κυβερνώντες από τη Νέα Αριστοκρατία δεν ζητούσαν τίποτα, γιατί οι ίδιοι δεν χρειάζονταν τίποτα.

Ως γνωστόν, ο πλούσιος δεν χρειάζεται τίποτα και ζητά τα πάντα. Ο νεοφιλελεύθερος, ως νεόπλουτος,  δεν χρειάζεται τίποτα, δεν ζητάει τίποτα.

Το ανατρεπτικό “ξε” πηγαίνει πάντα δεύτερο. Φάγανε-ξεφάγανε, χωρίζουν-ξεχωρίζουν, φεύγουν-ξεφεύγουν, τρέχουνε-ξετρέχουνε και άλλα τέτοια. Ανατροπή της ανατροπής είναι από το ξεπουλάμε να πάμε στο πουλάμε.

Οι θεσμικοί δήθεν δανειστές μας, η θεσμόικα, δε ζητάνε πολλά, ζητούν μόνο ό,τι έχουμε και δεν έχουμε. Δυστυχώς γι' αυτούς ζητάνε πρώτα τα δεύτερα, ό,τι δεν έχουμε.

Πρεμιέρα θεατρικού του Ντάριο Φο “Δεν θεσμώνω, δεν θεσμώνω”.

ΜΟΥΣΙΚΗ ΑΝΑΣΑ
Φίλε, λε / φίλε, λε / φιλελεύθερε λελέ μου / φίλε, λε / καλέ πού / καλέ πού / καλέ πού 'ν' τος / καλέ να τος / καλέ πού / τον ξελά / τον ξελά / τον ξελάσπωσε το κράτος / τον μαλά...

Το χρέος της Ελλάδας είναι πολύ παλιό και παράνομο. Τέρμα το δίλημμα “επαχθές” ή “απεχθές”. Είναι επροχθές χρέος. ‘Η Ελλάδα έχει χρέος απέναντι στις άλλες μικρές χώρες να μην το ξοφλήσει.

Το πρόβλημα ξεκινά από το ότι λένε ότι θέλουν να κάνουν καλό στην Ελλάδα. Τι είναι αυτό; Βάζουν στόχο να μας κάνουν όλους φτωχούς; Να έχουμε κομμουνισμό; Τότε όμως είμαστε όλοι φτωχοί επειδή τα μοιραζόμαστε όλα τα πλούτη. Με τον νεοφιλελευθερισμό φαινόμαστε όλοι φτωχοί γιατί μοιραζόμαστε όλα τα χρέη. Και των φτωχών και των πλουσίων.