18/12/13

Ξύλα στο καμπαναριό…

…που Χριστούγεννα ζεσταίνει.

Φέτος νοιώθουμε καλύτερα τις γιορτές. Όχι μόνο επειδή χιόνισε στην Παλαιστίνη, αλλά κι εμείς εδώ στην Ελλάδα αισθανόμαστε ότι είμαστε στο Βόρειο Πόλο, κοντά στον Αϊ Βασίλη (Της Coca-Cola, από διαφήμισή της βγήκε ο κόκκινος χοντρός)

Οι ξυλόφουρνοι που έχουν πιτσαρίες επιτρέπεται να ανάβουν σαββατοκύριακα;

Με κάνανε τσακωτό το Σάββατο με καυσόξυλο στο χέρι. Ευτυχώς μου ήρθε καλή δικαιολογία. «Δεν το έχω για κάψιμο, κύριε πόλισμαν. Είναι για να το κοπανήσω στο κεφάλι κανενός υπουργού». Τη γλύτωσα.

Οι ΚΝίτες κατεβαίνουν στις διαδηλώσεις με τα κόκκινα σημαιάκια δεμένα στους καρπούς των χεριών τους. Τα στειλιάρια τα κάψανε στον καυστήρα του Περισσού.

Μικρός θυμάμαι έρχονταν κακοντυμένοι Γύφτοι –έτσι τους λέγαμε τότε τους Ρομά- και ζητούσαν παπούτσια. Οι συνταξιούχοι που μας κλάδευαν την κληματαριά έπαιρναν ένα μικρό μεροκαματάκι κι ένα πιάτο φαί. Όταν μπήκε για καλά η κρίση μας χτυπούσαν την πόρτα και ζητούσαν χρήματα. Τώρα ζητάνε ξύλα.

Βγαίνω τα μεσημεράκια για περπάτημα να πάρω λίγο αέρα και ζέστη.

Αντωνάκη, από το πρωτογενές πλεόνασμα δεν περισσεύει τίποτα για ξύλα;

Εδώ κανείς δεν τραγουδά, κανένας δε μιλάει, γιατί όπου δεν πίπτει λόγος πίπτει ράβδος, να την αρπάξουμε και να την πετάξουμε στο τζάκι.