7/7/13

Σαν χθες στόρι

ΔΗΜΑΡ, αριστερά να φθίνεις.(2,5%)
Mήπως είσαι ΚΟΔΗΣΟ;

Η αφέλεια του Κουβέλη σπάει καρύδια. Έφυγε από την κυβέρνηση διαμαρτυρόμενος ότι ουσιαστικά είναι μονοκομματική της ΝΔ, άρα πίστευε ότι με δυο υπουργούς και δυο υφυπουργούς η αριστερά θα ασκούσε διακυβέρνηση. Αλλά τι είναι αυτό το κόμμα;

Πρώτη μετακυβερνητική δοκιμή της ΔΗΜΑΡ η πρόταξη για επανεξέταση Βενιζέλου στην επιτροπή για τη λίστα Λαγκάρντ. Του χαρίστηκαν. Τώρα σειρά του κόσμου  που τους ψήφισε να τους χαριστεί.

Ο Κουβέλης από την αντιπολιτευτική συμπολίτευση θα αντιπολιτεύεται συμπολιτευτικά. Ελέγχουμε το λαό στηρίζουμε την εξουσία. Και με τον αστυφύλαξ και με τον χωροφύλαξ, αλλά πού θα μας βρουν να πάρουν την υποστήριξή μας!.... Η αποχωρήσασα ΔΗΜΑΡ θα υποστηρίζει πού και πού το παλιό της στέκι την κυβέρνηση Σαμαρά. Δηλαδή κάνει ό,τι μπορεί ώστε να μην πιάσει ούτε το 3% στις επόμενες εκλογές, οπότε στη Βουλή που θα προκύψει θ’ αποφύγει το δίλημμα να συμμετέχει ή όχι σε πιθανή κυβέρνηση Τσίπρα. Πονηρό!... Το μόνο κακό θα είναι ότι το Έθνος θα στερηθεί των υπξηρεσιών του Ψαριανού και κάποιοι (ευτυχώς όχι εμείς) θα τον τρώνε στη μάπα από κάνα μηνημονιακό ραδιόφωνο.

Η ΔΗΜΑΡ στην κυβέρνηση ήταν το αντίστοιχο του παλιού συνθήματος αντιεξουσιαστών-αναρχικών: «Βία στη βία της εξουσίας». Τώρα είχαμε «ΔΗΜΑΡ στη βία της εξουσίας». όχι ότι κατάφερναν τίποτα. Απλώς π.χ. καθυστερούσαν με τον Μανιτάκη τις αθρόες απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων που θα γίνουν τώρα με Μητσοτάκη. (Με τι άλλο!) Η ΔΗΜΑΡ ήταν όχι ο σωτήρας από βιασμό, αλλά η βαζελίνη. Ό,τι και να γίνει τελικά πέφτουμε στο «όταν δε μπορείς ν’ αποφύγεις το βιασμό, τουλάχιστον ας τον απολαύσεις». Και η απόλαυση αυτή γοήτευε πολλούς αριστερούς που καταλάμβαναν (για το καλό της εργατικής τάξης φυσικά) υψηλές και αποδοτικές οικονομικά διοικητικές θέσεις.