Το ένδοξο '40-'41 μέτρα

Μου ξανάρχοντ’ ένα-ένα
μέτρα δοξασμένα
Να ’ταν το ’41
να ’ρθει μια βραδιά

Τις τιμές στα ράφια μέτρα

στα 41 μέτρα

στην κεφάλα σου 'ρθε πέτρα

Δε σου φτάνουνε τα βάλιουμ
σε πηδάνε δίχως σάλιουμ

Τα έχω εφτακόσ(ι)α...

Οι κερδοσκόποι είναι λυσσασμένα σκυλιά
που λυμαίνονται την αγορά.

Ο Κωστάκης τους ρίχνει φώλ(ι)α να τα φολιάσει.

Αυτά την τρώνε σαν πίτσα με το μέτρο
και φωλιάζουν στην τσέπη της πόλης.

Ο υπουργός Ανακρίβειας θα τη βγάλει έξω
την Ακρίβεια να τη μετρήσει και να την κεράσει
για να μην του σηκώνεται.

Τη συγκρίνει με τα 41 μέτρα που έχει εκείνος
στο άλμα εις βάθος και του βγαίνει μακρύτερη.

Κάποιοι σκυλοπηδάνε την κοινωνία με άλμα εις ύψος.
ΠΟΙΗΤΗΣ: "Τα σκυλιά, τα σκυλιά. Γίναν όλα τα σκυλιά ασύδοτα".
Ο υπουργός Ανακρίβειας τραγουδά παλιό άσμα του Κοινούση:
"Τα σκυλιά, τα σκυλιά, τα φιλαράκια τα καλά…."

Οι κάτοικοι έντρομοι για να ξεφύγουν σκαρφαλώνουν
στα ράφια των σούπερ μάρκετ.

Βγαίνοντας από το κατάστημα πάνε κώλο-κώλο
στη βιτρίνα του Φαλήρου μη θυμούνται που φαλίρισαν.

Ο ΠΟΙΗΤΗΣ στην ταράτσα έτοιμος να πέσει:
"Θα σου έρθω κώλο-κώλο απ’ του Φάληρου το μόλο,
στρώσε το στρώμα σου για δυο και για τον έκτο στόλο".

ΚΑΝΕ ΓΙΟ ΝΑ ΔΕΙΣ ΚΑΛΟ

Ο ΚΩΣΤΑΚΗΣ ΣΤΟΝ ΨΥΧΑΝΑΛΥΤΗ: ΟΙ ΥΠΟΥΡΓΟΙ ΒΓΗΚΑΝ ΛΑΔΙ

Οι υπουργοί μου, γιατρέ μου, είναι άσσοι στα λαδώματα.

Τους ρωτάνε οι δημοσιογράφοι αν θα έπιναν ορυκτό ηλιέλαιο

κι εκείνοι κάνουν στη ζούλα την πάπια. Λένε, δηλαδή, από μέσα τους,

«Α-πα-πα-πα» και απαντάνε ευθαρσώς, «Θα έδινα στο παιδί μου ηλιέλαιο».

Εννοούν χάμπουργκερ, πατατάκια, κρουασάν και τέτοια.

Έτσι, γυρνάνε σπίτι τους με καφάσια πλαστικές τροφές

και εν τω μεταξύ, τα παιδιά τους, που τους έχουν δει στην τηλεόραση,

έχουν στήσει πάρτι υποδοχής.

Μόνο ο Φώλιας τσίμπησε και είπε ότι θα πιει ορυκτό ηλιέλαιο

μέχρι να του βγει απ’ τ’ αφτιά. Αυτός, γιατρέ μου, είναι καινούργιος

και δεν ξέρει τι έχει να πάθει. Οι άλλοι με τον Ζήμενς-έλαιο ακόμα τρέχουνε,

λες και τους βάλανε νέφτι στο γκώλο.

Είπα νέφτι, γιατρέ μου και θυμήθηκα το καλό που έκανε το λάδωμα

στην επικοινωνιακή μας εικόνα. Κανείς πια δε λέει,

«Δε μας χέζεις, ρε υπουργάρα;» Ποιος τολμά να γίνει μαύρος

από την πίσσα; Οι υπουργοί μου, γιατρέ μου,

πρέπει να χέζουν στις εθνικές οδούς, μπας και βουλώσει

καμιά τρύπα στην άσφαλτο. Πώς τα λέω, ε;

Ο Βγενόπουλος, γιατρέ μου, έκανε την πλάκα του στη Βουλή

και βγήκε λάδι. Είπε ότι τα κάναμε σκατά με την πώληση του ΟΤΕ,

έβγαλε τον Αλογοσκούφη ανίκανο ακόμα και για λογιστή

Σούπερ-Μάρκετ της γειτονιάς, αλλά αυτό είναι καλό.

Στην Ελλάδα άμα πας να κυβερνήσεις και αποδειχθείς ικανός,

δε σε βλέπουν οι ψηφοφόροι με καλό μάτι.

Αισθάνομαι, γιατρέ μου, ότι και η βαζελίνη είναι νοθευμένη.

Αλλιώς, γιατί θέλει ο Βγενό να πάρει τον Παναθηναϊκό;

Καλό κι αυτό, ε;

ΝΑΑΑΑ ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΨΗΦΙΣΩ ΝΔ

http://blog-akis.blogspot.com/2007/11/naaaa.html

Ούτε αυτά δεν αξίζουμε ν' ακούσουμε κάποτε σωστά;

Τα «τρεισήμισι λεπτά, Ευρώ ή χρόνια» είναι πταίσματα.
Ακόμα και το φοβερό ποδοσφαιρικό «… τέλος του επιπλέοντος χρόνου»
είναι απλώς γραφικά. Κάποια άλλα λάθη όμως προσβάλλουν
και νευριάζουν λογικούς ακροατές.

ΑΘΛΗΤΙΚΑ: «… η αγορά του τάδε παίκτη.»
Έλεος! Πείτε «…συνεργασία», «…παραχώρηση»,
ό,τι άλλο θέλετε πείτε, αλλά όχι «…αγορά» ή «…πώληση» ανθρώπου.
Εκτός αν οι αθλητικατζήδες βάζουν στο σπικάζ τους
κοινωνικές προεκτάσεις και είναι παρα-συνδικαλισταράδες
ή μυστικοί υπέρμαχοι ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

ΚΙΝΗΣΗ: «… στον Ισθμό της Κορίνθου…»
Ακόμα δεν πήρατε είδηση ότι ολοκληρώθηκε η διώρυγα
από τις αρχές του εικοστού αιώνα;

ΜΟΥΣΙΚΗ: «…το τραγούδι του τάδε τραγουδιστή.»
Δεν είναι τόσο δύσκολο να πείτε «…το τραγούδι που λέει,
ερμηνεύει κ.λ.π. ο τάδε τραγουδιστής»
ή «…το τραγούδι του τάδε συνθέτη και του τάδε στιχουργού.»

ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ: «Ιερά Οδός 350».
Ρε αδέρφια, σας ζορίζει να πείτε «Ιεράς Οδού 350»; Έστω 50.

ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΟ: Μη λέτε ότι ένας βουλευτής εκπροσωπεί
την περιφέρειά του. Σύμφωνα με το Σύνταγμα ένας νομός-περιφέρεια
αναδεικνύει βουλευτές που ο καθένας τους εκπροσωπεί όλο το Έθνος,
ακόμα και μη Έλληνες πολίτες που έχουν ελληνική καταγωγή.
Αν εκπροσωπούνταν οι περιφέρειες θα είχαμε να κάνουμε
μάλλον με ομοσπονδιακό σύστημα και κάτι τέτοιο δεν είναι δυνατόν
να έχουμε στη χώρα μας για χίλιους λόγους που δεν προλαβαίνω να εξηγήσω.

ΟΤΙ: Ο κύριος τάδε είπε ότι δε μπορώ να κάνω αυτό.
Πιο άνετο θα ήταν να πείτε:
"Ο κύριος τάδε είπε ότι δε μπορεί να κάνει αυτό".
Ή "...ο κύριος τάδε είπε, δε μπορώ να κάνω αυτό".
Όταν βάζεις "ότι" δεν μπορείς να έχεις ευθύ, αλλά πλάγιο λόγο.

Για φιλοξενούμενους καναλιών: Εγώ δεν είμαι ο άνθρωπος που μιλάω....
Εεεεεεε! Εγώ δεν είμαι ο άνθρωπος που "μιλάει".
Τρίτο πρόσωπο, ρε! Υποκείμενο στην πρόταση δεν είναι το "εγώ",
αλλά "ο άνθρωπος".

Βαρέθηκα να τα σκέφτομαι. Συμπληρώστε τα δικά σας, ελεύθερα.
Πάντως, παιδιά, ας είμαστε σίγουροι πως δεν επιτρέπονται
όλα δημοσιογραφική ενδεία. (Δοτική)

(Στο κείμενο έχω τρία τρανταχτά λάθη μου.
Όποιος τα βρήκε κέρδισε την εκτίμησή μου)

Αστυνόμος Γατίνης: Καψούρης διαρκείας

Κάτι δεν μου άρεσε στην ιστορία.
Η γυναίκα μου έβγαινε κάθε τόσο έξω.
Τη μια να κάνει βόλτα το ψάρι της…

Την άλλη να δει κουρτίνες και πάλι κουρτίνες.
Με το αστυνομικό μου δαιμόνιο σε πλήρη δράση
αθώωσα το ψάρι και υποπτεύθηκα
ότι η γυναίκα μου με απατά με τον κουρτινά.

Πήγα και τον βρήκα να του ξηγηθώ. Δε μου γέμιζε το μάτι.

Αλλά μου το μαύρισε.

Όμως την είχα καψουρευτεί.

Ονειρευόμουνα ξύπνιος τη μέρα του γάμου μας.

Την έβλεπα στον ύπνο μου στα καλλιστεία σαν «Γάτα Ελλάς».

Και με απατούσε μ’ έναν πανάσχημο.

Άκουγα από το πρωί ως το βράδυ σκυλάδικα ερωτικά τραγούδια
και νόμιζα ότι όλα είχαν γραφτεί για μένα.

Τραγούδαγα μέχρι το πρωί: «Κάνε κάτι λοιπόν να χάσω το τραίνο».

Ευτυχώς είχε καθυστέρηση και εισακουγόταν η άπελπις βωίθια

που ζητούσα από την Κοινωνία.

Γύρναγα στους δρόμους κι εξέφραζα με συνθήματα σε τοίχους

τον αγνό έρωτά μου για κείνη.

Ήμουν σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης.

Οι ηλίθιοι οι συνάδελφοί μου με βλέπανε και νόμιζαν
ότι έγραφα συνθήματα για να διαφημίζω το καινούργιο τραγούδι
γνωστού τραγουδιάρη. Αντί να μου συμπαρασταθούν
έφτιαξαν και φαν κλαμπ υπέρ του.

Εγώ, ράκος. Για να συνέλθω έπρεπε να φάω κάτι.
Με βάραγε όμως η ανορεξία του καψούρη.
Έσπαγα να τηγανίσω δυο αβγά μάτια
κι έβλεπα δυο μάτια όλο έρωτα.

Αφού δεν γινόταν να φάω τίποτα, είπα,
για σωστή κι ελαφρά διατροφή να δοκιμάσω
μόνο το συμπλήρωμα διατροφής. Τσάκισα ένα πιάτο,
αλλά με χάλασε το κοτόπουλο που είχανε βάλει για γαρνιτούρα.

Ή Α-Παπά-Παπά ή ΜΠΑ-Καρά-Καρά

Καρακαίγεται ή Παπαχτενίζεται;
Καραγουδί ή Παπαγουδοχέρι;
Καραμάτια ή Παπαψάρια;
Τα Καρακάλλη μου ή τα Παπαπάχη μου;
Καρακάβουρας ή Παπαζουμί;

Καραλεπού ή Παπαπαζάρι;
Καραμαριορή ή Παπαφερετζέ;
Καραμπάτε ή Παπαλέστε;
Καραβγά ή Παπαπασχάλια;
Καρασκυλί ή Παπαμπέλι;

Καρακακαρίσματα ή Παπακότες;
Καραφοράδα ή Παπαλώνι;
Καραφίλιππος ή Παπαναθαναήλ;
Καραναβροχιά ή Παπαχαλάζι;
Καράννα ή Παπακαϊάφα

Καραλιαλί ή Παπατρισαλί;
Καραχωριάτη ή Παπακρεβάτι;
Καραμάτι ή Παπαόνομα;
Μια στο Καρακαρφί ή μια στο Παπαπέταλο;

ΔΙΔΑΓΜΑ: Μας τάζουνε Καραλαγούς με Παπαπετραχήλια.

ΑΛΛΑ ΕΜΕΙΣ: Έχουμε Καραράμματα για την Παπαγούνα τους.

-Που πας ρε, Καραξυπόλητος στα Παπαγκάθια;
Ούτε Καραψύλλος στον Παπακόρφο σου.

-Τώρα, Καραμιλάμε ή Παπακλάνουμε;

-Μην παίρνεις Καραγουρούνι στο Παπασακί.
Καραχέζε ψηλά και Παπαγνάντευε.

ΜΗΝΝ ΤΟ ΚΑΡΑΧΑΣΕΤΕ. ΠΑΠΑΞΙΖΕΙ: Απόπειρα αυτοκτονίας του υπουργού Ανάπτυξης

Κι ούτε ένα ευχαριστώ, γιατρέ μου

Βαρέθηκα την ιστορία με τα λάδια, γιατρέ μου.
Μου θυμίζει τα λαδώματα και με φέρνει σε απελπισία.
Και δεν είναι μόνο αυτό, γιατρέ μου.
Με βρίζουν πατόκορφα για το ηλιέλαιο
που έφερε στη χώρα μας το φιλαράκι του Σουφλιά.
Κατάλαβες; Επειδή ήρθε από το Βόλο θα μου κόψουνε το γκώλο;
Ξεχνάνε οι άσχετοι πως το ορυκτέλαιο δεν αφομοιώνεται
από το λεπτό έντερο, πηγαίνει και καλύπτει το παχύ έντερο
κι έτσι γλιστράνε οι κουράδες και δε ζορίζονται οι χέστες από το σφίξιμο
στην τσέπη. Άσε που η κουράδα γλιστράει και στον αγωγό
και πάει σφεντόνα στην Ψυττάλεια, οπότε δεν χρειαζόμαστε αποφράξεις,
που στοιχίζουν, γιατρέ μου. Κατάλαβες; Κι ούτε ένα ευχαριστώ οι αχάριστοι.

Στο κάτω-κάτω, γιατρέ μου, αν δεν θέλουν να το τρώνε
το ηλιέλαιο μπορούν να το κάνουν κλύσμα
και να το κάνουν κωλέλαιο. Αλλά πού να το σκεφτούν!

Και δε βλέπουν και το άλλο: ο Έλληνας, γιατρέ μου,
έχει από καιρό κλασμένο τον μηχανικό αυτοκινήτων,
κάτι που δημιουργεί παρεξηγήσεις και αψιμαχίες,
ειδικά όταν έρχεται η ώρα της λυπητερής.
Τώρα με τα ορυκτέλαια ο πελάτης δεν κλάνει χωρίς λόγο το μηχανικό.
Το κάνει και για να ξεσπάει, αλλά και για να ξαναφρώνει,
αλλά και για να παίρνει και μια κάρτα καυσαερίων,
που θα επιβάλω και στους ανθρώπους,
γιατί κινδυνεύει με τις κλανιές το στρώμα του όζοντος.
Κι ούτε ένα ευχαριστώ.

Τη ΔΕΗ σκέφτομαι να την πουλήσω, γιατρέ μου,
αλλά τότε ποιος θα εισπράττει το τέλος υπέρ της ΕΡΤ;
Όποιος θέλει τη ΔΕΗ θα πάρει καπάκι και την κρατική,
συγνώμη, την κυβερνητική) τηλεόραση και ραδιοφωνία.

Την Ολυμπιακή θα την πουλήσω τσάμπα, γιατρέ μου,
αλλά θα κρατήσω τα εισιτήρια. Πονηρό, ε;

Σκέφτομαι να πουλήσω και το ΥΠΕΧΩΔΕ,
μαζί με το Σουφλιά και τα δάση, αλλά θα κρατήσω τα οικόπεδα
και τ’ αυθαίρετα για το καλό του φτωχού εργαζόμενου μεσίτη.

Θα πουλήσω και καμιά δεκαριά εθνικές οδούς, γιατρέ μου,
γιατί αποφέρουν πολλά τροχαία και μου χαλάνε τα δελτία ειδήσεων.

Με τον Παναθηναϊκό εντάξει, θα τον πουλήσει ο Βγενό
σε κάνα Κόκκαλη και θα ησυχάσει ο λαός από τα αιώνια αντίπαλα μίση.
Και το ποδοσφαιρικό πρωτάθλημα δεν θα έχει πια λόγο να γίνεται,
θα καταργηθεί γιατί είναι πολύ βαρετό.
Α, ναι, θα κρατήσω το ΠΡΟΠΟ, αλλά με φιλικούς αγώνες
για να μην πλακώνονται στο ξύλο οι φίλαθλοι.

Το Αιγαίο θα το κρατήσω για το καλό του Έθνους
και της ιστορίας μας. Θα πουλήσω μόνο τα νερά,
γιατί, εδώ που τα λέμε, γιατρέ μου, με ζαλίζει η θάλασσα.
Το καταλαβαίνω όταν πηγαίνω από Ραφήνα Μύκονο
για υπηρεσιακούς λόγους, βέβαια.
Και με αηδιάζει το θαλασσινό νερό, γιατί όπως λέει κι ο λαός μας,
όποιος χέζει στη θάλασσα το βρίσκει στο αλάτι.
Το σκέφτομαι και μου ανεβαίνει η πίεση, γιατρέ μου.
Μην αρχίσω από τώρα τα ωχ, τα νεφρά μου.

Συγκέντρωση διαμαρτυρίας για τα πολυέλαια

Όλοι αύριο στις δέκα το πρωί έξω απ’ το υπουργείο Ανάπτυξης,
ακριβώς κάτω από το γραφείο του υπουργού.
Μόλις δοθεί το σύνθημα με το στόμα
(θα καταλάβετε αμέσως ποιο, το "πρρρρρρ")
αρχίζουμε και κλάνουμε όλοι μαζί μέχρι δακρύων,
μέχρι δηλαδή να τους πνίξουμε στα καυσαέρια.

(Μπου-χα-χα-χα-χα!!!!!! Α’ στο διά’λο, γελάσαμε και σήμερα,
σε καλό να μας βγει, Παναγιά μου!)

Σύντροφοι, όποιος δεν θεωρεί σοβαρή αυτή την πρόταση
ας καταθέσει άλλη σοβαρότερη, προσοχή όμως,
να είναι πραγματοποιήσιμη. Διαφορετικά,
αύριο ξυπνάμε το πρωί και πίνουμε μέχρι
τέσσερα κιλά ηλιέλαιο ο καθένας,
προς αποφυγήν δυσάρεστων για την υγεία μας
επακόλουθων, όπως πολύ σωστά μας συμβουλεύει
ο σοβαρότατος κύριος Φώλιας,
πάντα με το χαμόγελο μέχρι τ’ αφτιά.

Τέρμα τα λόγια. Είναι περιττά. Δε μιλάμε τώρα, κλάνουμε.

Κεντρικό σύνθημα της συγκέντρωσης: ΜΙΑ ΚΛΑΝΙΑ ΘΑ ΜΑΣ ΣΩΣΕΙ

ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ: "Π.Ο.Υ.Φ.Ο.Υ."

(Προστατευτική Οργάνωση Υπουλων Φαγώσιμων Ορυκτελαίων Υγείας)

Καραμ-διλήμματα και Παπανδρ-απορίες

Καρατρείς το λάδι ή Παπατρείς το ξίδι;
Καραπαπά παιδί ή Παπαδιαβόλου εγγόνι;
Καρατούρκο φίλευε ή Παπακώλο φύλαγε;
O Καραβήχας ή ο Παπαπαράς δεν κρύβονται;
Άλλος το Καραμακρύ του ή άλλος το Παπακοντό του;

Άλλος Καραχάσκει ή άλλος Παπαχάφτει;
Αλλού τα Καρακακαρίσματα ή αλλού Παπαγεννάν οι κότες;
Η Καραμάνα τρώει ή του Παπαπαιδιού δε δίνει;
Κύλησε ο Καρατέντζερης ή βρήκε το Παπακαπάκι;
Καραβαριέται να ζυμώσει ή πέντε μέρες Παπακοσκινίζει;

Καραπολλοί καραβοκύρηδες ή Παπαπνίγουν το καράβι;
Καραστραβός είναι ο γιαλός ή Παπαστραβά αρμενίζουμε;
Να Καρανοίξει η γης ή να τους Παπακαταπιεί;
Καραείπε ο γάιδαρος ή Παπαπετεινό κεφάλα;
Καρακαλή νοικοκυρά ή Παπαδούλα και κυρά;

Καραβρήκαμε παπά ή Παπαθάψουμε πέντ-έξι;
Καρακακό χωριό ή Παπαλίγα σπίτια;
Καραμάρτης γδάρτης ή Παπαπαλουκοκαύτης;
Καράλλαξε ο Μανωλιός ή Παπαβάζει το βρακί του αλλιώς;
Θα Καραβρέξει ή θα Παπακατεβάσει;

Όπου Καραφτωχός ή η Παπαμοίρα του;
Αλλού ο Καραπαπάς ή αλλού τα Καραράσα του;
Αλλού το Καραόνειρο ή αλλού το Παπαθάμα;
Καραστραβός είν’ ο γιαλός ή Παπαστραβά αρμενίζουμε;
Καραμανώλης με τα λόγια ή Παπανώγια και κατόγια;

Δε μας Καραχέζεις ή Παπαρέ Νταλάρα;
Καραγαϊδουρόδενε ή Παπαγαϊδουρογύρευε;
Καραπέντε και στο χέρι ή Παπαδέκα και καρτέρει;

ΔΙΔΑΓΜΑ: Αν είσαι και Καραπαπάς, με την Παπαράδα σου θα πας.

ΒΑΡΕΘΗΚΑ ΤΗ ΜΑΛΑΚΙΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΒΑΡΑΕΙ ΤΟΣΑ ΧΡΟΝΙΑ

Γαμώ την ασχετοσύνη μου, τι καθόμαστε και αναρωτιόμαστε

γιατί κανείς δε μας λέει τι βρωμιές τρώγαμε τόσα χρόνια

ή γιατί κανείς δε λέει πού στο διάολο βρέθηκε το ηλιέλαιο θανάτου

και γιατί δε γίνονται έλεγχοι της προκοπής;

Ηλίθιοι είμαστε; Ουσιαστικά, όπως πάντα,

δε λένε τίποτα οι αρμόδιοι για τρεις λόγους:

Πρώτον, ξέρουν καλά πως δεν μπορούν να κάνουν τίποτα

για να προστατέψουν την υγεία μας.

Δεύτερον, δεν τους συμφέρει.

Τρίτον, εμείς τους ψηφίσαμε,

αισθάνονται ότι δεν πρέπει να μας στενοχωρούν.

Τι να πω, ρε παιδιά;
Τρελαίνομαι που τόσα χρόνια τρώω βρώμικο λάδι.

Γίνομαι βαπόρι που έναν απ’ αυτούς που μας τάιζαν δηλητήρια

τον κάλυπτε ο Σουφλιάς και συνεχίζει να τον καλύπτει

απαγορεύοντας το κλείσιμο της εταιρείας του,

οπότε αυτός ανενόχλητος συνεχίζει να με δηλητηριάζει,

γαμώ τα πατατάκια μου, γαμώ!

Σουφλιά, μπορείς άνετα να μου κάνεις αγωγή,

μην ανησυχείς, κανένας χέστης δημοσιογράφος δε θα έρθει

να με υπερασπιστεί και θα πάω μέσα. Στ’ αρχίδια μου.

Και μη νομίζεις ότι η δικαίωσή σου θα οφείλεται

στο ότι οι ψηφοφόροι σου πιστεύουν πως έχεις δίκιο,

απλώς οι άνθρωποι συνειδητοποιούν τι μαλακί ακάνανε που σε ψηφίσανε

και κάνουν την πάπια. Δεν ξέρω κατά πόσο θα είναι μαγκιά για σένα,

αλλά δε με νοιάζει καθόλου, πίστεψέ με.

Αλλά δεν προλαβαίνω ούτε να φοβηθώ, ούτε να τσαντιστώ με αυτά,

γιατί με τρομάζει ο τρόπος που βλέπω ν' αντιμετωπίζει τώρα

η Κυβέρνηση αυτών των ηλιθίων το θέμα.

(Υπάρχουν στην ιστορία και κυβερνήσεις άλλων ηλιθίων)

Και για να εξηγηθώ, αν αυτοί που κυβερνάνε είναι ηλίθιοι,

τότε εμείς που τους αναδείξαμε σε αυτή τη θέση τι είμαστε;

Μαλάκας πρέπει να είσαι όταν ως αντιπρόσωπος του ΚΚΕ

και λέγεσαι Μανδρέκας ή όπως αλλιώς θες, δεν μ’ ενδιαφέρει ποσώς,

αντί να καταγγείλεις τις υποκλοπές της Ντόιτσε Τέλεκομ κατά συνδικαλιστών,

πολιτικών και δημοσιογράφων, βρίσκεις ευκαιρία να «κατακεραυνώσεις»

ΠΑΣΟΚ και ΣΥΝ, για κάποιο απροσδιόριστο λόγο.

(Αν δεν είδατε τη δήλωση του ατόμου στο Μέγκα,

ευχαρίστως να σας τη στείλω, αν καταφέρω να τη βρω,

γιατί εξαφανίστηκε μυστηριωδώς)

Μέχρι πότε θα στηρίζετε τη ΝΔ επειδή σας ταΐζει,

δε μπα να λέτε ότι μόνο με Δεξιά στην εξουσία

μπορείτε να κάνετε επανάσταση και άλλες τέτοιες παπαριές,

που κατά καιρούς λέτε, όπως σας υπαγορεύουν τ’ αραχνομυαλά σας,

που κι αυτά σ’ ένδειξη διαμαρτυρίας,

λείπουν από το ακατοίκητο κεφάλι σας.

Εντάξει, μην είμαστε υπερβολικοί, δεν είσαι μαλάκας,

κύριε τάδε, είσαι απλώς βλάκας και παλεύεις να μας βγάλεις απ’ το μυαλό

κάθε αμφιβολία ότι τα λεφτά που κονόμησε το κόμμα σου από τον ΟΤΕ

πιστεύεις ότι θα συνεχίσει να τα κονομάει από τη γερμανική εταιρεία.

Γαμώ και το κέρατό μου, βαρέθηκα να είμαι ευγενής μ

ε τους ανίκητους ηλιθίους. Μέχρι εδώ. Έτσι κι αλλιώς

τίποτα παραπάνω δεν έχω να χάσω,

γαμώ τους χρυσούς οδηγούς μου, γαμώ! (Υπονοούμενο)

ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ: Ψάξτε και κάναν άλλο να τα λέει έτσι,

χύμα, αλλά αν δεν βρείτε, μην ξαναγυρίσετε εδώ.

ΤΕΡΜΑ. ΒΑΡΕΘΗΚΑ. ΒΡΙΣΤΕ ΜΕ ΑΝ ΔΕΝ ΣΑΣ ΑΡΕΣΟΥΝ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΓΡΑΦΩ.

ΘΑ ΤΟ ΕΚΤΙΜΗΣΩ ΔΕΟΝΤΩΣ ΚΑΙ ΘΑ ΤΟ ΘΕΩΡΗΣΩ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΚΑΤΑΚΤΗΣΗ

ΑΠ’ ΤΟ ΝΑ ΜΕ ΛΕΤΕ ΚΑΛΟ ΑΝΘΡΩΠΟ.

ΑΛΛΙΩΣ, ΜΗΝ ΑΣΧΟΛΕΙΣΤΕ ΜΑΖΙ ΜΟΥ.

Οι αρετές του Έλληνα...

Όταν ο Θεός δημιούργησε τα έθνη,
έδωσε στο κάθε έθνος από δύο αρετές.
Έτσι, έκανε τους Αμερικάνους
τακτικούς και νομοταγείς,
τους Γερμανούς αποφασιστικούς και μελετηρούς,
τους Ιάπωνες εργατικούς κι υπομονετικούς.

Για τους Έλληνες είπε:
«Θα είναι έξυπνοι, τίμιοι
και θα δουλεύουν στο δημόσιο».

Όταν τελείωσε τη δημιουργία του Κόσμου τον πλησίασε
ο Αρχάγγελος Γαβριήλ και του είπε:
«Κύριε, έδωσες σε όλα τα έθνη από δύο αρετές,
αλλά στους Έλληνες έδωσες τρεις.
Αυτό θα τους κάνει πολύ ισχυρούς
και θα διαταράξει τις ισορροπίες πάνω στη γη».

«Έχεις δίκιο Γαβρίλε», είπε ο Κύριος.
«Στάθηκα απρόσεχτος κι αυτή μου η απροσεξία
θα κάνει τους Έλληνες να κυριαρχήσουν
σε όλο τον κόσμο. Κάτι πρέπει να κάνω,
αλλά δεν μπορώ να ανακαλέσω
τις αρετές που τους έδωσα».
Σκέφτεται λίγο και:
«Το βρήκα. Θα παραμείνουν και οι τρεις αρετές
Στους Έλληνες, αλλά καθένας τους θα μπορεί
να κάνει χρήση μόνο των δύο».

Κι έτσι κι έγινε:

Αν ένας Έλληνας είναι τίμιος και δουλεύει στο δημόσιο δεν είναι έξυπνος.

Αν είναι έξυπνος και δουλεύει στο δημόσιο
δεν είναι τίμιος.

Κι αν είναι έξυπνος και τίμιος δεν δουλεύει στο δημόσιο.

Εγώ είμαι από την Καλαμάτα και ξέρω από ηλιέλαιο

Τι άλλο να πω, ρε αδέλφια;
Δεν αρκεί ο τίτλος;

ΑΣΤΥΝΟΜΟΣ ΓΑΤΙΝΗΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΨΙΘΥΡΙΣΤΗ

Κάποιος άγνωστος ψιθυριστής διέδιδε από πίσω
στις ρούγες και τα καφενεία πώς ο πρώτος πολίτης
γλέντησε υπηρετώντας τη θητεία του στο Ναυτικό .

Εκείνος όμως άφηνε να εννοηθεί ότι δε μάσαγε.

Πάντα έδινε το καλό παράδειγμα στη νεολαία

Ο πισωψιθυριστής όμως, ακόμα και γι’ αυτό
τον κατέκρινε με αντεθνικό βίντεο-κλιπ.

Ξεκίνησα αμέσως την έρευνα…

… για την πολύκροτη και συνάμα κωλόκροτη υπόθεση.

O ντι τζέι του τραγουδιού δεν ήξερε ή δεν ήθελε να μου πει τίποτα.

Τότε έβγαλα το συμπέρασμα που οδήγησε στη λύση:
Ο ψιθυριστής ήταν γνωστός άγνωστος.
Στήθηκα και τον εντόπισα στην τηλεόραση, αλλά δε μπορούσα να τον συλλάβω

Τελικά τον έκανα τσακωτό και τον έκλεισα στη φυλακή
με τιμωρία να διατηρεί μπλογκ με παλιό μόνιτορ και ζωντανό ποντίκι.

Αστυνόμος Γατίνης εναντίον κερδοσκόπου

Κάτι βρώμαγε στην αγορά.
Το κατάλαβα όταν άκουσα χλευαστικά σχόλια όπως:
"Γάτα, ρε παιδί μου, το κουνάβι!"

Ένα ασχημόπαπο παρίστανε το φοίνικα
με κρατικά δεκανίκια-ξυλοπόδαρα.

Βασιλιά, δικτάτορα, θεό και αυτοκράτορα-πιγκουίνο θα τον δεις, οίνο όταν πιεις.

Ούτε σκυλόψαρο ούτε δελφίνι ήταν.

Επρόκειτο για καρχαρία της αγοράς που τρόμαζε τις ελεγκτικές αρχές.

Μας πούλαγε μέχρι και κατοχικά κουνέλια.

Οι συναρμόδιοι αμέτοχοι. Ή θα πλακώνονταν μεταξύ τους σαν τα κοκόρια...

... ή θα παπαγάλιζαν ηλίθιες δηλώσεις και μετά θα κάναν την πάπια

Οι πολιτικοί προϊστάμενοι, ύποπτοι.
Είχαν βάλει το το λύκο να φυλάει τα πρόβατα.

Κι άντε μετά ν' αποδείξει ο ΕΦΕΤ ότι ο ρινόκερος δεν είναι ελέφαντας

Ή Παπά-Παπά ή Καρά-Καρά

Καρακυβέρνηση ή Παπακυβέρνηση;
Καρασκάνδαλα ή Παπασκάνδαλα;
Καρανεργία ή Παπανεργία;
Καρακρίβεια ή Παπακρίβεια;
Καραήλιε ή Παπαέλαιο;

Καραμάσα ή Παπατρέχα;
ΚαραΝτόιτσε ή ΠαπαΤέλεκομ;
Καρανδρέου ή Παπαμανλή;
Καραζήτω ή Παπακαήκαμε;
Καραφέξε μου ή Παπαγλίστρισα;

Καρασκύλα ή Παπαχάρυβδη;
Καραμπρός γκρεμός ή Παπαπίσω ρέμα;
Καρανταβατζήδες ή Παπατζήδες;
Καραπεινασμένος ή Παπακαρβέλια;
Καραλαλούν πολλοί κοκόροι ή Παπαργεί να ξημερώσει;

Καρασόι ή Παπαβασίλειο;
Καρακοπριά ή Παπαλάχανα;
Καραπαπάς ή Παπακαράς;

ΔΙΔΑΓΜΑ: Δε μπα να ’σαι και Καραπαπάς, με την Παπαράδα σου θα πας.

ΓΙΑΤΙ ΑΚΡΙΒΥΝΕ ΤΟ ΕΛΑΙΟΛΑΔΟ;

-Γιατί, μπαμπά, ακρίβυνε το ελαιόλαδο;

-Επειδή ακρίβυνε το ηλιέλαιο, γιόκα μου.

-Και γιατί ακρίβυνε το ηλιέλαιο;

-Επειδή ακρίβυνε το ορυκτέλαιο, παιδί μου.

Και για να μη με ξαναρωτήσεις, το ορυκτέλαιο ακρίβυνε

επειδή ακρίβυνε το πετρέλαιο.

-Και γιατί ακρίβυνε το πετρέλαιο, καλέ μπαμπά;

-Επειδή ακρίβυνε ο μαϊντανός στη λαϊκή, ρε! Μη μου τα θυμίζεις!

ΓΙΑΤΙ, ΜΠΑΜΠΑ;

Εδώ σχολείο δεν έχουμε, πανεπιστήμιο θέλουμε.

Πληρώνουμε τα κέρατά μας για να σπουδάσει

ένας νέος με δωρεάν παιδεία και θέλουμε

και ιδιωτικά πανεπιστήμια.

Δίνουμε τ’ άντερά μας στα φροντιστήρια

και νομίζουμε ότι για να μπεις στο ιδιωτικό πανεπιστήμιο

δε θα χρειάζεσαι φροντιστήριο. Είμαστε ηλίθιοι.

Εγώ πάντως στις εξετάσεις έκανα καλό διάβασμα

Ζήτησα από τον λιγομίλητο πατέρα μου

να μου εξηγήσει τι έκαναν ο Γλέζος και ο Σάντας στην Κατοχή.

Εκείνος, όπως πάντα, αντί να μιλήσει,

με πήγε σ’ έναν οίκο κατοχής και κατάλαβα.

Μετά ρώτησα τον πατέρα μου γιατί η οικονομία της χώρας μας

πηγαίνει χάλια. Εκείνος, αντί να μου απαντήσει με λόγια,

με ανάγκασε να παρακολουθήσω μέχρι τέλους

το διαγ(κ)ωνισμό της Γιουροβίζιον. Πάλι πέτυχε. Κατάλαβα τι γίνεται εδώ.