24 Σεπ 2007

ΜΗ ΣΟΥ ΜΠΕΙ Τ' ΟΝΟΜΑ ΣΤΟ ΜΑΤΙ

Ποιος μαλάκας στα Σκόπια υπάρχει περίπτωση να διανοηθεί να κοντραριστεί μαζί μας σε περίπτωση που ονομαστούν «Μακεδονία»; Ε, μη χεζόμαστε πάνω μας μ’ αυτή την προοπτική. Πώς είναι δυνατόν να διεκδικήσουν ο,τιδήποτε από εμάς τους Ελληναράδες οι χαμένοι από χέρι; Είμαστε λεβέντες και δεν κωλώνουν τα παλικάρια.

Στις Ηνωμένες πολιτείες υπάρχουν τρεις ή πέντε πόλεις που κάποτε ονομάστηκαν «Athens». Πρέπει μήπως ν’ αρχίσουμε να φοβόμαστε ότι θα διεκδικήσουν οι Αμερικάνοι την πρωτεύουσά μας και θα στήσουν πάνω στην Ακρόπολη Μακ-Ντόναλτς;
Εμείς οι καλοί άνθρωποι έχουμε μια Ηλιούπολη στην Αττική και άλλη μία στη Θεσσαλονίκη. Τι να πει κι η Αίγυπτος; Ότι δεν τις αναγνωρίζει γιατί φέρουν τ’ όνομα μιας ιερής πόλης τους κι αυτό τους θίγει από πολλές απόψεις. Η Ηλιούπολη της Αττικής, μάλιστα, (πρώην «Κτήμα Καρά») φτιάχτηκε από Αιγυπτιώτες Έλληνες.

Αλήθεια δε ντρέπονται οι Ρουμάνοι να έχουν πόλη «Γαλάτσι»; (Εκεί που κρατάνε τον Πάσσαρη) Βέβαια κι εμείς έχουμε «Athens» Νέα Ελβετία και δε μας είπαν τίποτα οι Ελβετοί.

Υπάρχει κίνδυνος άραγε να μας βάλει χέρι η Γαλλία για τη Νίκαια (του Ιωνικού) μη διεκδικήσουμε την τουριστική δικά τους τους Νίκαια; (Πάντως η δικιά μας, έχει διπλή ονομασία: ακόμα λέγεται και «Κοκκινιά»)

Οι κουφαλίτσες διπλωμάτες πρώην Οθωμανοί, νυν Τούρκοι θ’ απαιτήσουν να μην έχουμε Νέα Σμύρνη, Νέα Φιλαδέλφεια, Νέα Ιωνία και όλα τ’ άλλα «Νέα»; Μην τυχόν κι απειλήσουμε να εισβάλουμε και τους φάμε τις χαμένες πατρίδες; Άλλη όρεξη δεν είχαμε;

Φιλαδέλφεια έχουν και στις ΗΠΑ. Ποιος θα τους βάλει χέρι; Η Τουρκία ή εμείς που τη χτίσαμε στη Μικρά Ασία; Οι Αμερικάνοι έχουνε και Παρίσι, αλλά ακόμα ίσως δεν το πήραν είδηση οι χαζογάλλοι. Ούτε καν μετά την ταινία του Βιμ Βέντερς «Παρίσι Τέξας». (Το Παρίσι της πολιτείας Τέξας)

Τι καθόμαστε και μπλέκουμε τα ονόματα με την ιστορία; Εγώ θα χαρώ πολύ αν μια οποιαδήποτε χώρα θέλει να ονομάσει ένα νησί της Ικαρία. Εξαγωγή πολιτισμού θα είναι.

ΟΙ Γάλλοι θα πρέπει να βάλουν (διπλωματικό) χέρι στο Ηνωμένο Βασίλειο; (Πώς λέμε, «Αγγλία») Στη Βόρεια Γαλλία μια μεγάλη περιοχή λέγεται Βρετάνη όπως και η Βρετανία, τα Βρετανικά Νησιά, αλλά και κοτζάμ πρώην «Μεγάλη Βρετανία».

Δηλαδή αν οι Μαλβίδες (πλην των βραχονησίδων) είναι 12 και κάποτε ονομαστούν Δωδεκάνησα θα παρεξηγηθούμε και θα τους πούμε να ονομαστούν 12μάλβιδο;

Τι μπλέκουμε τα ονόματα με την ιστορία; Πειράζει που κάποτε ο Ηγέτης της Σοβιετικής Ένωσης λεγόταν Λεωνίδας; (Μπρέζνιεφ) Δεν διεκδίκησαν ούτε τις Θερμοπύλες, ούτε τη Σπάρτη.

Κάποτε ένας (τότε) νέος τραγουδιστής βγήκε στο τραγούδι, αλλά όχι με το όνομά του που το έφερε και άλλος, αλλά γνωστός τραγουδιστής: «Κώστας Χατζής». Το άλλαξε και το ’κανε «Θωμαΐδης», αλλά όχι επειδή το απαίτησε ο παλιός.

ΣΗΜΕΙΩΣΙΣ: Έχουμε τρία Τρίκαλα, δύο Πηνειούς, δύο Ολύμπους, δυο Αργυρουπόλεις και βάλε πόσα άλλα με την ίδια ονομασία. Υπάρχει φόβος ν’ αρχίσουν οι νομοί μας εμφύλιο πόλεμο «για όνομα»;
Μην τρέμετε, αδέλφια. Ό,τι και να 'χουν οι άλλοι, οι φτωχομπινέδες, εμείς είμαστε που έχουμε τη Μακεδονία με τ' όνομα και δεν της το βγάζει κανείς. Βέβαια, καλό θα ήταν να μην την είχαμε εγκαταλείψει στη μοίρα της και να μην τη θυμόμαστε κάθε φορά που ακούμε Σκόπια.

ΜΟΙΡΑΣΤΕΙΤΕ ΤΟ

Bookmark and Share

ΓΙΑΤΙ-ΓΙΑΤΙ-ΓΙΑΤΙ

ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΧΩΡΙΣΑΜΕ - ΠΑΙΔΙΑ ΑΠ' ΤΗΝ ΠΑΤΡΑ

Το φεγγάρι του σταθμού

ΣΤΗΣΕ ΜΕ ΣΤΟΝ ΤΟΙΧΟ

ΕΓΩ ΠΟΥ ΔΕ ΦΟΒΗΘΗΚΑ

ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΟΥΡΛΙΑΧΤΟ

Άννα Μελίτη - ΦΤΑΣΑΝ ΛΕΩΦΟΡΕΙΑ με τα Παιδιά απ' την Πάτρα και τα Φιλαράκια τους

ΑΣΤΟΡΙΑ 2011

Μ' αρέσουν το χειμώνα τα νησιά (Ζμπέκος-Τσακαλίας)

Πού πας Αλίκη (Φωτιάδης - Τσακαλίας)

ΣΑΝ ΙΤΑΛΙΑΝΟΣ ΒΕΡΟΣ

ΟΜΟΡΦΗ ΜΑΡΙΑ (Απόδοση στίχων Δημήτρης Τσακαλίας)

Στην Πάτρα και τη Σαλονίκη (Εισαγγελέας - Τσακαλίας)

ΑΠΟ SEVEN-X

ΔΕΚΑ ΝΥΧΤΕΣ

ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΑ ΜΙΣΑ

Αλάνι (Ζμπέκος - Τσακαλίας)

ΚΑΙ ΠΙΕΣ ΚΑΙ ΠΕΣ (Παρασκευόπουλος - Τσακαλίας)

Ρίξε ουίσκι

ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ ΔΕ ΜΕ ΝΟΙΑΖΕΙ - λΑΜΠΡΟΣ ΚΑΡΕΛΑΣ

ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ ΔΕ ΜΕ ΝΟΙΑΖΕΙ - ΖΑΦΕΙΡΗΣ ΜΕΛΑΣ

ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ ΔΕ ΜΕ ΝΟΙΑΖΕΙ - ΠΙΤΣΑ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ

ΕΝΑ ΦΙΛΙ ΣΤΗΝ ΑΣΤΟΡΙΑ (Ασέρ - Τσακαλίας)

ΑΓΑΠΗ ΤΟΥ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΟΥ (Σαρρής - Τσακαλίας)

Μπορεί (Το πρώτο μου τραγούδι)

ΘΑ ΜΕΙΝΩ ΕΔΩ

ΕΓΩ ΠΟΥ ΔΕ ΦΟΒΗΘΗΚΑ (Στα πρώτα Τσιτσάνεια)

ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΗΣ ΕΜΠΝΕΥΣΗΣ