26/9/07

ΠΑΛΙ ΤΑ ΚΑΝΑΜΕ ΘΑΛΑΣΣΑ ΤΩΝ 5 ΘΑΛΑΣΣΩΝ

Αδέλφια, για ένα βιβλίο ιστορίας πρόκειται κι όχι για διακήρυξη ανεξαρτησίας. Λίγες επιστημονικές γνώσεις πάμε να δώσουμε στα παιδιά μας, όχι μέρος της εθνικής μας κυριαρχίας.
Και στο κάτω-κάτω, δεν κατάλαβα! Τι πρέπει να μαθαίνουν τα παιδιά μας και ποιος είναι αρμόδιος να το κρίνει αυτό; Οι παπάδες, οι ακροδεξιοί μπουχέσες και ο τηλενομάρχης;
Γιατί να παλεύουμε να πείσουμε τα αθώα παιδιά για κάτι που δεν έχει βάση, ούτε μέλλον; Τις ίδιες βλακείες θα λέμε; Ότι μια ζωή οι Έλληνες ήταν λεβέντες και μάγκες; Είμαστε, αλλά οχι όλοι και όχι πάντα.
Εγώ δεν θέλω ο γιος μου να μαθαίνει ότι η Ελλάδα πολέμησε μόνο σε αμυντικούς πολέμους, γιατί αργά ή γρήγορα θα βρει το το αντι-λεξικό του Νίκου Δήμου και θα διαπιστώσει έκπληκτος ότι σε όλους τους πολέμους με την Τουρκία εμείς ήμαστε οι επιτιθέμενοι και παίρναμε κι ένα κομμάτι γης παραπάνω.
Συγνώμη, εκλεκτοί μου εθνοπατέρες, εγώ θα του πω από σήμερα την αλήθεια: ότι πριν πάμε στη Σμύρνη να φάμε τα μούτρα μας, πολεμούσαμε στην Κριμαία κατά του Λένιν, που κυβερνούσε ήδη νόμιμα τη Ρωσία και κατόπιν Σοβιετική Ένωση.
Αν θέλετε να με βρίσετε εσείς θα το δεχτώ ευχαρίστως. Δε θα δεχόμουν με τίποτα όμως να μου πει μια μέρα ο γιος μου ότι ανήκω κι εγώ στους εθνομαλάκες, που πολλοί απ' αυτούς δεν υπηρέτησαν καν στο στρατό κι όσοι ζητάνε πόλεμο είναι σίγουροι ότι δεν θα κληθούν να πολεμήσουν οι ίδιοι.
Γιατί να μεγαλώσει η Ελλάδα, αφού οι κυβερνώντες τη θεωρούν ήδη πολύ μεγαλύτερη απ' όση θα μπορούσαν να κουμαντάρουν; Όταν πολλά ακριτικά μέρη της τα η μαμά-Ελλάς τα θεωρεί περιττά και τα 'χει έχει αφήσει στο έλεος του Θεού, λες και δεν ήθελε ποτέ να τα έχει στην επικράτειά της;
Ευχαριστώ για την παρέα σας, γεια σας και όνειρα γλυκά για την Ελλάδα των πέντε θαλασσών. Τα γλυκά όνειρα όμως μας παχαίνουν κι απ' έξω κι από μέσα γι' αυτό εγώ τ' αποφεύγω.